Το 529 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός βλέποντας την ιδιαίτερη ακμή και λάμψη της φιλοσοφίας στην Αθήνα απαγόρευσε την διδασκαλία της. Αυτό προκάλεσε την έξοδο των Ελλήνων φιλοσόφων και την αυτοεξορία τους στην Περσία, όπου έτυχαν ιδιαίτερης προστασίας από τον βασιλιά των Περσών Χοσρόη Β΄.
Μεταξύ των αυτοεξορισμένων ήταν ο διευθυντής της Νεοπλατωνικής σχολής των Αθηνών Δαμάσκιος από την Συρία, ο Σιμπλίκιος από την Κιλικία, ο Ευλάλιος (ή Ευλάμιος) από τη Φρυγία, ο Πρισκιανός από τη Λυδία, ο Ερμείας και ο Διογένης από τη Φοινίκη και ο Ισίδωρος από τη Γάζα.
