|
|
Μαρτύρησε με πολλούς άλλους στην Νοτιοανατολική Αφρική επί Δεκίου.
|
|
| Από την Λατινική ονομασία της Αφροδίτης 'Venus' και σημαίνει την επαφρόδιτο, χαριτωμένη, ωραία και κομψή. |
|
|
|
Περί του Αγίου Eadbert αναφέρει στην Εκκλησιαστική Ιστορία ο Άγιος Βεδέας. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 698 μ.Χ.
|
|
| Μάλλον Κελτικό που σημαίνει, πλούσιος και έξυπνος. |
|
|
|
Οι Άγιοι Μάρτυρες Δάναξ, Μέσιρος και Θερίνος (ή Θηριανός) μαρτύρησαν διά σπάθης.
|
|
| Μάλλον από το Μουσουλμανικό Μεσίρ ή Μασίρ που σημαίνει το πεπρωμένο, τον τελικό στόχο, την τελική κατάληξη. |
|
|
|
Οι Άγιοι Μάρτυρες Ηλιόδωρος και Βενούστος μαρτύρησαν μαζί με άλλους εβδομήντα πέντε Χριστιανούς στην Αφρική, επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ)
|
|
| Από την Λατινική ονομασία της Αφροδίτης 'Venus' και σημαίνει τον επαφρόδιτο, χαριτωμένο, ωραίο και κομψό. |
|
|
|
Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό
|
|
| Μάλλον Κελτικό όνομα που σημαίνει, πλουσία και έξυπνη |
|
|
|
Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό
|
|
| Μάλλον από το Μουσουλμανικό Μεσίρ ή Μασίρ που σημαίνει το πεπρωμένο, τον τελικό στόχο, την τελική κατάληξη. |
|
|
|
Ρωμαία αγία που έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Έγινε μοναχή στη μονή του αγίου Γάλλου που ίδρυσε με την ερωτική της σύντροφο αγία Γάλλα.
|
|
| Από τις Λατινικές λέξεις ‘bene’=ευ και ‘dicta’=είπε και εννοεί αυτήν που λέει καλά λόγια, ή για την οποία λέγονται καλά λόγια, δηλαδή την ευ-λογημένη. |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Ανθηΐδα, Αιγληΐδα, Λυταίη και Ορθαία, κόρες του Σπαρτιάτη Υάκινθου που ζούσε στην Αθήνα, θυσιάστηκαν, μάλλον, σφάχθηκαν πάνω στον τάφο του Κύκλωπα Γεραίστου για να σωθεί η Αθήνα από επιδημία και πείνα.
|
|
| Από το επίθετο αγλαός και σημαίνει "η λαμπερή, η μεγαλοπρεπής". |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Παρθένα Θηβαία κόρη που, μετά από χρησμόν, θυσιάσθηκε,για να νικήσουν οι Θηβαίοι
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Ανθηΐδα, Αιγληΐδα, Λυταίη και Ορθαία, κόρες του Σπαρτιάτη Υάκινθου που ζούσε στην Αθήνα, θυσιάστηκαν, μάλλον, σφάχθηκαν πάνω στον τάφο του Κύκλωπα Γεραίστου για να σωθεί η Αθήνα από επιδημία και πείνα.
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Μια εκ των δυο παρθένων που έστειλαν οι Υπερβόρειοι στην Δήλο για θυσία στον Απόλλωνα.
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Θυγατέρα του Λεώ, ήρωα και ιδρυτή της Λεοντίδου φυλής. Θυσιστηκε, μαζί με τις αδελφές της, Ευβούλη και Φασιθέα (ή Πραξιθέα), εκπληρώνοντας χρησμό του Μαντείου των Δελφών, για να σωθεί η Αττική από μια επιδημία. Προς τιμή τους οι Αθηναίοι αφιέρωσαν ιερό που ονόμασαν Λεωκόριον ή Λεωκόρειον.
|
|
| Από το θεός και το όψ (φωνή, λόγος) και σημαίνει "αυτή που έχει θεσπέσια, θεϊκή φωνή". |
|
|
|
|
|
| Από το επίρρημα ίφι (ισχυρός) και το γένος και σημαίνει " πολύ ισχυρός, από ισχυρό γένος". |
|
|
|
Κόρη του Ερεχθέα που θυσιάστηκε για εξιλέωση θεών στην Αθήνα.
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Μια των υπερβορείων παρθένων όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος πού λάτρευαν των Απόλλωνα προς τιμή των οποίων ο Λύκιος Ωλήν συνέθεσε θαυμάσιους ύμνους. Αδελφή των 'Αργη, Εκάβη, Υπερόχη και Ώπις.
|
|
| Από τα αρχαία Ελληνικά 'λαός' και 'δίκη' και σημαίνει δικαιοσύνη του λαού |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Κόρη του Υάκινθου που θυσιάστηκε στην Αθηνά.
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Θυγατέρα του Ωρίωνα που θυσιάστηκε μαζί με την αδελφή της Μητιόχη για να αποφευχθεί θανατηφόρα επιδημία στον Ορχομενό.
|
|
| Από το ρήμα μένω και το ίππος, άρα σταθερή ιππέας |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Μία από τις Κορωνίδες Νύμφες της Βοιωτίας. Η ίδια και η αδελφή της Μενίππη, θυσιάσθηκαν για να αποφευχθεί ένας λοιμός (θανατηφόρα επιδημία) στον Ορχομενό της Βοιωτίας. Ο Άδης και η Περσεφόνη τις μεταμόρφωσαν σε δυο λαμπερά αστέρια, κομήτες να ταξιδεύουν στον ουρανό.
|
|
| Από τα αρχαία Ελληνικά 'μήτις' και έχω και σημαίνει αυτήν που έχει σοφία. |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Ανθηΐδα, Αιγληΐδα, Λυταίη και Ορθαία, κόρες του Σπαρτιάτη Υάκινθου που ζούσε στην Αθήνα, θυσιάστηκαν, μάλλον, σφάχθηκαν πάνω στον τάφο του Κύκλωπα Γεραίστου για να σωθεί η Αθήνα από επιδημία και πείνα.
|
|
| Από τα αρχαία Ελληνιά όρθιος |
|
|
|
Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο γυναικείο
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Θυγατέρα, κατά ένα ισχυρισμό, του Λεώ, ήρωα και ιδρυτή της Λεοντίδου φυλής. Θυσιάστηκε, μαζί με τις αδελφές της, Ευβούλη και Θεόπη, εκπληρώνοντας χρησμό του Μαντείου των Δελφών, για να σωθεί η Αττική από μια επιδημία. Προς τιμή τους οι Αθηναίοι αφιέρωσαν ιερό που ονόμασαν Λεωκόριον ή Λεωκόρειον.
|
|
| Από το 'πράξις' και 'θέα' και εννοεί αυτήν που δεν κρύβει τις πράξεις της |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Μια των υπερβορείων παρθένων όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος πού λάτρευαν των Απόλλωνα προς τιμή των οποίων ο Λύκιος Ωλήν συνέθεσε θαυμάσιους ύμνους. Αδελφή των Άργη, Εκάβη, Λαοδίκη και Ώπις.
|
|
| Αυτή που υπερέχει, η ψηλότερη |
|
|
6 Μαΐου > ©ΤΕΗ – Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία - Μνήμη της Αθώας Πνοής
|
|
|
Θυγατέρα, κατά ένα ισχυρισμό, του Λεώ, ήρωα και ιδρυτή της Λεοντίδου φυλής. Θυσιάστηκε, μαζί με τις αδελφές της, Ευβούλη και Θεόπη, εκπληρώνοντας χρησμό του Μαντείου των Δελφών, για να σωθεί η Αττική από μια επιδημία. Προς τιμή τους οι Αθηναίοι αφιέρωσαν ιερό που ονόμασαν Λεωκόριον ή Λεωκόρειον.
|
|
|
Ο Άγιος Βάρβαρος μαρτύρησε δια σπάθης.
|
|
| Προέρχεται από την αρχαία λέξη "βάρβαρος". "Βαρβάρους" αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες τους ξένους λόγω της ηχητικής εντύπωσης "Βαρ Βαρ" που τους προκαλούσαν οι γλώσσες τους. |
|
|
6 Μαΐου > Αναμνηση των Εγκαινιων του ναου των Αγιων Κοσμα και Δαμιανου στη μονη του Ψαμαθια
|
|
| Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι |
|
Τα δίδυμα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.
Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τους αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι Άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να αλλάξουν και τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.
|
|
| Στα αρχαία Ελληνικά το μόνο όνομα που προσφέρεται σαν πιθανή ετυμολογική ρίζα του ‘Δαμιανός’ είναι το Δάμων. Προσθέτοντας την, Βυζαντινο-Λατινικής προέλευσης, κατάληξη -ιανός το κάνει να σημαίνει αυτόν που ανήκει στον Δάμωνα.
Εύκολα θα μπορούσαμε, ίσως, να υποθέσουμε ότι προέχεται από το ρήμα δαμέω=δαμάζω και σημαίνει αυτόν που διαθέτει τα προσόντα που απαιτούνται για την καθοδήγηση του λαού. |
|
|
6 Μαΐου > Άγιοι Μάρτυρες Δάναξ, Μέσιρος και Θερίνος
|
|
|
Οι Άγιοι Μάρτυρες Δάναξ, Μέσιρος και Θερίνος (ή Θηριανός) μαρτύρησαν διά ξίφους.
|
|
| Άγνωστης ετυμολογίας. Πιθανόν να προκύπτει από το επίρρημα 'δαν'=παμπάλαιος και το 'άναξ'=βασιλιάς και σημαίνει παμπάλαιος βασιλιάς. |
|
|
|
Μαρτύρησε με βέλη επειδή ήταν Χριστιανός.
|
|
| Από το Δη (Γη) και μήτηρ ("μητέρα Γη") και σημαίνει "αυτός που ανήκει, ο αφιερωμένος στη θεά Δήμητρα". |
|
|
|
Οι Άγιοι Μάρτυρες Δάναξ, Μέσιρος και Θερίνος (ή Θηριανός) μαρτύρησαν διά σπάθης.
|
|
| Από την αρχαία Ελληνική λέξη θέρος=καλοκαίρι και θερινός=καλοκαιρινός
Το όνομα Θηριανός δεν έχει καμιά σχέση με το Θερινός. Απλά ο συναξαριστής δεν είναι βέβαιος για το όνομα του Αγίου και δίνει δυο εκδοχές. Για περισσότερες πληροφορίες πηγαίνετε στο Θηριανός. |
|
|
6 Μαΐου > Αναμνηση των Εγκαινιων του ναου των Αγιων Κοσμα και Δαμιανου στη μονη του Ψαμαθια
|
|
| Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι |
|
Τα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.
Αργότερα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τους είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.
|
|
| Από το αρχαίο ουσιαστικό κόσμος (στολισμός,κόσμημα) και σημαίνει "αυτός που αγαπάει την τάξη, τον στολισμό". |
|
|
|
Κατά κόσμο Ιωάννης Τσέλεζο.
|
|
| Εξελληνισμένο Εβραϊκό όνομα που σημαίνει 'αντικείμενο εχθρότητας', τον καταδιωκόμενο. |
|
|
6 Μαΐου > Όσιοι Μάμας, Παχώμιος και Ιλαρίων
|
|
|
Οι Όσιοι Μάμας, Παχώμιος και Ιλαρίων ασκήτεψαν σε τόπο ερημικό, όπου διήλθαν το μοναχικό βίο τους με νηστεία, αγρυπνίες, αγαθοεργίες. Αφού έζησαν σε ομόνοια ψυχής και αγαθοπρεπή συνείδηση, κοιμήθηκαν οσιακώς με ειρήνη.
|
|
| Από την προσφώνηση 'Μαμά' |
|
|
|
Με κοσμικό όνομα Σωτήρης από το Ζέλι Βοιωτίας.
Ένας κατά κάποιοι τρόπο περιπλανώμενος, αφού ξεκίνησε σαν ασκητής σε σπήλαιον, μετά πήγε στη μονή Αγίων Αναργύρων, κι έπειτα στη μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, στο Σαγμάτιο όρος όπου και εκάρη μοναχός με το όνομα Σεραφείμ. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Λίγο μετά εγκατέλειψε κι αυτό τον χώρο και πήγε στην Δομπού του Ελικώνα, όπου έκτισε ναό του Σωτήρος, μερικά κελιά και κάλεσε κοντά του μερικούς μοναχούς.
Πέθανε 75 ετών, στις 6 Μαΐου του 1602.
|
|
| Εξελληνισμένο εβραϊκό όνομα που προέρχεται από την εβραϊκή λέξη σαράφ, που σημαίνει «καίω, καθαρίζω με φωτιά», και εννοεί τον 'φλογερό'. |
|
|
|
|
|