Από την αρχαία Ελληνική λέξη ‘όλβος’ που σημαίνει τόσο την υλική ευημερία όσο και την ευτυχία που χαρίζεται από τους θεούς. Και σημαίνει τον ευτυχισμένο.
Οι καταλήξεις -αδης και -ιανός σημαίνουν αυτόν που ανήκει στον Όλβιο
Στο διωγμό, κατά της Εκκλησίας, που έκανε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, ο επίσκοπος Ανέων Ολβιανός συνελήφθη, βασανιίστηκε και εκτελέστηκε, μαζί με τους μαθητές και συνεργάτες του, στη φωτιά.
