|
|
Τραγουδιστής: Μαρία Δουράκη
Συνθέτης: Γιώργος Κριμιζάκης
Στιχουργός: Σώτια Τσώτου
Χρονολογία: 1970
Άγγελε, που έπινες νερό
μέσ’ στη χούφτα μου, τόσον κσιρό,
δεν με θυμήθηκες, δε με λυπήθηκες,
τότε που δίψασα κι εγώ,
δεν με θυμήθηκες, δε με λυπήθηκες,
μέσ’ στο λιοπύρι το καυτό.
Ώρα καλή σου, κι ό,τι λάχει,
θα είμαι πλάι σου ξανά,
οι άνθρωποι δεν είναι βράχοι
για να μισούν παντοτινά.
Δε μου είχαν πει ότι χωρά,
σε μι’ αγάπη, τόση συμφορά,
όταν με χώρισες, στα δυο με χώρισες,
και τα κομμάτια μου πετάς,
όταν με χώρισες, στα δυο με χώρισες,
και τι θα γίνω δε ρωτάς.
Ώρα καλή σου, κι ό,τι λάχει,
θα είμαι πλάι σου ξανά,
οι άνθρωποι δεν είναι βράχοι
για να μισούν παντοτινά,
οι άνθρωποι δεν είναι βράχοι
για να μισούν παντοτινά.
|
