Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό αλλά και ερωτικό ον. Και είναι ερωτικό, διότι αυτή η ερωτικότητα του έχει πληρωτική δύναμη και κίνηση. Κι ο Θεός όμως είναι ερών και εραστός. Δεν έχει ερωτική ζωή, όπως τα κτιστά όντα, αλλά μόνο αγαπητική. Ο έρωτας είναι στοιχείο της δημιουργίας του κόσμου. Ο Θεός δημιούργησε από έρωτα τον κόσμο, τον άνθρωπο, την κτίση.
Τι είναι όμως ο έρωτας; Πολύ σοφά ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, θα μας πει πως «τον έρωτα είτε θείον, είτε αγγελικόν, είτε νοερόν, είτε ψυχικόν, είτε φυσικόν είποιμεν, ενωτικήν τινα και συγκρατικήν εννοήσωμεν δύναμιν».
Ο άγιος Πατέρας δεν ξεχωρίζει τον έρωτα ανάλογα με το πρόσωπο κατεύθυνσης (Θεός ή άνθρωπος), αλλά τον χαρακτηρίζει ως μία ενωτική δύναμη που συνέχει τις σχέσεις. Κι εκείνος που είναι ερωτευμένος «το του φιλουμένου πρόσωπον φαντάζεται, και τούτο ένδον ενηδόνως περιπτύσσεται ο τοιούτος» κατά το Συμεών το Νέο Θεολόγο.
Όνομα μιας από τις Χάριτες.
Στην αρχαία Ελληνική θρησκεία οι Χάριτες ήταν θεές της ομορφιάς, της χάρης, της φύσης και της γονιμότητας και βασικά ήταν τρεις, Αγλαΐα, Ευφροσύνη και Θάλεια. Όμως από
...
