Ο Άγιος Ειρηναίος, έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μάρκου Αυρηλίου το 160 μ.Χ.. Ήταν διάδοχος των αγίων αποστόλων και έκανε επίσκοπος της πόλης Λουγδούνου, σημερινής Λυών,της Γαλλίας. Συνέγραψε πολλά συγγράμματα κυρίως δογματικά. Και μ' αυτά στήριξε πολλούς χριστιανούς στην ορθή πίστη, και τους γλίτωσε από τις πλάνες των διαφόρων αιρέσεων. Τέλος, αποκεφαλίστηκε και αυτός από τον βασιλιά Σεβήρο, το έτος 202 μ.Χ., παίρνοντας έτσι το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.
Από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα ‘είρω’= ‘λέγω’ και ‘συνδέω’ που σημαίνει ότι η ειρήνη συνδέει, μέσω συνομιλιών. Από το ίδιο ρήμα προέρχεται και η λέξη ‘ειρμός’
Οι Άγιοι Μάρτυρες Ειρηναίος, Περεγρίνος και Ειρήνη αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Μαρτύρησαν διά πυρός και χαρακτηρίζονται ως «ένδοξοι μάρτυρες της Θεσσαλονίκης της Μακεδονίας".
Ο Ειρηναίος με δυο βοηθούς του, Ορόψις και Ωρ, συνελήφθησαν, με την κατηγορία του θρησκευτικού προσηλυτισμού, αρνήθηκαν να σταματήσουν και αποκεφαλίστηκαν.
