(περίπου. 360-327 π.Χ.) Αρχαίος Έλληνας ιστορικός και συγγραφέας από την Όλυνθο της Χαλκιδικής. Συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του εναντίων των Περσών. Στην αρχή επιδοκίμαζε και υμνούσε τον Αλέξανδρο, αργότερα όμως άρχισε να τον κατακρίνει για την υιοθέτηση Περσικών συνηθειών όπως αυτό της προσκύνησης.

Φαίνεται ότι έλαβε μέρος ή ενεθάρρυνε μια συνωμοσία (των παίδων που υπηρετούσαν τον Αλέξανδρο σαν υπασπιστές) για τη δολοφονία του Αλέξανδρου. Φυλακίστηκε και απέθανε ή εκτελέστηκε στη φυλακή.

Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται το ατέλειωτο ‘Αλεξάνδρου Πράξεις’ και τα Ελληνικά, Ιστορία 10 βιβλίων, από το 387π.Χ.(Ανταλκίδειος Ειρήνη) ως το 354 π.Χ. (αρχή του τρίτου Ιερού Πολέμου).

Το έργο ‘Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου’, που εμφανίστηκε κατά τον Μεσαίωνα, δεν είναι δικό του, αλλά κάποιου άλλου συγγραφέα κατά πολύ μεταγενέστερου (του 3ου μ.Χ. αιώνα), ο οποίος αναφέρεται ως Ψευδοκαλλισθένης.