Γιος του Ερμή με τη Νύμφη (Νεράιδα) Δρυόπη, ο Πάνας (αρχαϊστί Παν) προυσιάζεται σαν τραγοπόδαρος Θεός, προστάτης των κτηνοτρόφων, κυνηγών αλλά και των αλιέων, φίλος του κρασιού και του γλεντιού. Ένας θεός που συχνά παριστάνονταν ιθυφαλλικός (φαλλός σε στύση). Όταν τον γέννησε η μάνα του, Δρυόπη, τρομοκρατήθηκε από την όψη του και τον εγκατέλειψε. Από το όνομα του 'Παν' προήλθε και η λέξη 'πανικός'.

Τα ιερά του δένδρα ήταν η δρυς (βελανιδιά) και η πίτυς (στην Πάφο της Κύπρου είναι μέχρι σήμερα γνωστό με την ίδια ονομασία, το πεύκο). Σύμβολά του η σύριγγα (ο αυλός του) και η σφενδόνη.

Μια ωραία ιστορία για τον αυλό του αναφέρεται σε μια νύμφη που ονομαζόταν ‘Σύριγξ’ την οποία κυνήγησε για να συνευρεθεί μαζί της. Αυτή στην προσπάθεια της να του ξεφύγει και μη έχοντας άλλη διέξοδο ζήτησε από το Δία να την διασώσει οπότε αυτός την μετέτρεψε σε καλαμιά. Τότε ο Πάνας έκοψε απ΄ αυτήν ανόμοια τεμάχια καλαμιού τα οποία και ένωσε σε σειρά και δημιούργησε τον αυλό του που μέχρι σήμερα ονομάζεται σύριγγα.

Στην Ρώμη συνδυάστηκε με τον Λούπερκο, προς τιμή του οποίου γίνονταν τα Λουπερκάλια που ήταν βασικά η γιορτή των ερωτευμένων και εορταζόταν στις 14 Φεβρουαρίου.

Με την έλευση του Χριστιανισμού που καταπιέστηκε ο έρωτας ο Παν δαιμονοποιήθηκε και ή μορφή του δόθηκε στον διάβολο της κόλασης.