Ένας εκ των σαράντα χριστιανών στρατιωτών που μαρτύρησαν στη Σεβάστεια της Μικράς Ασίας στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα. Συμφωνα με διάφορες πηγές τα ονόματα τους ήταν Κυρίων, Κάνδιδος (ή Κλαύδιος), Δόμνας, Ευτύχιος (ή Ευτυχής), Σεβηριανός, Κύριλλος, Θεόδουλος, Βιβιανός, Αγγίας, Ησύχιος, Ευνοϊκός, Μελίτων, Ηλιάδης (ή Ηλίας), Αλέξανδρος, Σακεδών (ή Σακερδών), Ουάλης, Πρίσκος, Χουδίων, Ηράκλειος, Εκδίκιος, (ή Ευδίκιος), Ιωάννης, Φιλοκτήμων, Φλάβιος, Ξάνθιος, (ή Ξανθιάς), Ουαλέριος, Νικόλαος, Αθανάσιος, Θεόφιλος, Λυσίμαχος, Γάϊος, Κλαύδιος, Σμάραγδος, Σισίνιος, Λεόντιος, Αέτιος, Ακάκιος, Δομετιανός (ή Δομέτιος), Γοργόνιος, Ιουλιανός, (ή Ελιανός ή Ηλιανός), και Αγλάϊος ο φρουρός τους που εθελοντικά μαρτύρησε μαζί τους. Αναφέρεται επιπλέον και το όνομα Αειθάλας.
Από το ρήμα λύνω και μάχη και σημαίνει "αυτός που λύνει (σταματά) τη μάχη. Λόγω αυτής της ετυμολογίας του, οι αρχαίοι μας πίστευαν ότι ο λίθος «λυσίμαχος» λειτουργούσε ως φυλακτό που έφερνε γαλήνη και σταματούσε τις φιλονικίες.
Ο Τύραννος Λυσίμαχος, είπε στο φίλο του κωμωδιογράφο Φιλιππίδη "τι θέλεις να σου δώσω;". Ο ποιητής απήντησε "οτιδήποτε θέλεις πλην των μυστικών", πλήν δηλαδή των απορρήτων.
