Χορωδιακό, λατρευτικό, θρησκευτικό άσμα, που ψαλλόταν κατά την λατρεία του θεού Διονύσου, από ομάδα πενήντα ατόμων (5 ανδρών ή γυναικών από κάθε φυλή της Αττικής), με την συνοδεία αυλού, χορεύοντας γύρω από τον βωμό του.
Από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις δις, θύρα, βαίνω και σημαίνει αυτόν που γεννήθηκε δυο φορές, όπως τον θεό Διόνυσο που γεννήθηκε από τη Σεμέλη και από τον μηρό του Δία.
