(Μάρκος Πόρκιος Κάτων ο Υτικαίος - Marcus Porcius Cato Uticensis, 95 - 46 π.Χ.)

Άξιος απόγονος του προπάππου του, Κάτωνα του Πρεσβύτερου. Οπαδός του στωικισμού, έντιμος, ευθύς, αφοσιωμένος στη δικαιοσύνη και στην αρετή, τόσο ώστε αποκαλέστηκε «ζωντανό άγαλμα της αρετής». Η αγαπημένη του ρήση ήταν ότι «Η φιλοσοφία είναι χρήσιμη μόνον όταν μπορεί να τεθεί σε πρακτική εφαρμογή». Υπήρξε υπέρμαχος των πνευματικών ελευθεριών και αφοσιωμένος οπαδός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, στην οποία αφιέρωσε τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του.

Στον εμφύλιον πόλεμο τάχθηκε εναντίον του Ιούλιου Καίσαρα που θεωρούσε δικτάτορα. Μετά την πανωλεθρία της παράταξής του στη μάχη των Φαρσάλων. πέρασε στην Αφρική, όπου συνέχισε τον πόλεμο εναντίον του Ιουλίου Καίσαρα, διοικώντας και προστατεύοντας με τις λεγεώνες του την Υτίκη, από όπου και πήρε το προσωνύμιό του (Uticensis). τιμούμενος από τους κατοίκους της πόλης.

Μετά την ήττα των δημοκρατικών στη Μάχη της Θάψου, τον Απρίλιο του έτους 46 π.Χ., αυτοκτόνησε σε ηλικία 48 ετών.