Λαϊκός αγρότης. Πήγε στη Ρώμη το 236 μ.Χ την ημέρα που θα εκλεγόταν νέος πάπας. Ξαφνικά εμφανίσθηκε ένα περιστέρι, πέταξε πάνω από το πλήθος και προσγειώθηκε στο κεφάλι του. Ο συγκεντρωμένος κλήρος και οι λαϊκοί πίστεψαν ότι ήταν θεϊκό σημάδι ότι ο Φαβιανός χρίσθηκε από το Άγιο Πνεύμα και επιλέχθηκε σαν 20ος Πάπας δια βοής.
Μαρτύρησε, επί Δεκίου, δια σπάθης την 20ή Ιανουαρίου του 250 μ.Χ.
Από το Λατινικό ‘Fabius’=Φάβιος που προέρχεται από τη Λατινική λέξη ‘faba’=κύαμος, κουκί και σημαίνει τον καλλιεργητή κυάμων, κουκιών. Η Λατινική κατάληξη ‘-anus’ σημαίνει αυτόν που ανήκει στον Φάβιο.
