(400-320 π.Χ.) Σοφιστής, γραμματικός και ρητοροδιδάσκαλος που φαίνεται ότι ο χαρακτήρας του ήταν εντελώς αντίθετος από το όνομά του. Ήταν μοχθηρός και δηκτικός, προς όλους, συγχρόνους και παλαιότερους του. Έφτασε και μέχρι τον Όμηρο για τον οποίο έγραψε 9 λόγους (βιβλία) επικρίνοντας και ειρωνευόμενος τα πάντα. Γι’ αυτό επονομάστηκε ειρωνικά ‘Ομηρομάστιξ’ και ρητορικός κύων (σκύλος). Προς το τέλος αποδείχθηκε και πατροκτόνος και καταδικάστηκε σε θάνατον δια λιθοβολισμού.
Υπέστη μαρτυρικό θάνατο επί Διοκλητιανού, όταν μαζί με τις άγιες γυναίκες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία, περισυνέλεξε από τα νερά της λίμνης το λείψανο του Αγίου Χρυσογόνου. Ορισμένα Συναξάρια, αναφέρουν μ
...
Ιερέας του Διονύσου που καταδικάστηκε σε θάνατο διότι σκότωσε, κατά τη διάρκεια της γιορτής των Αγριωνίων, μια από τις ‘καταδιωκόμενες’ γυναίκες. Αυτό ήταν και το τέλος της γιορτής αυτής στον Ορχομενό
...
