Αρχαίος Αθηναίος πολιτικός γιος του Αριζήλου που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ήταν ο κύριος μάρτυρας κατηγορίας όταν ο Δημοσθένης κατηγόρησε τον Αισχίνη για παραπρεσβεία, ότι δηλαδή πήρε μίζες από τον Φίλιππο τον Β’ της Μακεδονίας, αλλά η μαρτυρία του απορρίφθηκε όταν ο Αισχίνης ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο δεν μπορούσε να δεχθεί την μαρτυρία ενός ομοφυλόφιλου. Από εδώ προήλθε η περίφημη φράση του Δημοσθένη «Ουκ αισχύνει, ω Αισχίνη, ή της πόλεως αισχύνη, καταισχύνεις αισχύνης;» (Δεν ντρέπεσαι Αισχίνη, εσύ, που αποτελείς τη ντροπή της πόλης, να καταντροπιάζεις τη ντροπή;). Απελπισμένος ο Τίμαρχος από την κατάντια της κοινωνίας και του συστήματος, να καλύπτει την απάτη και την προδοσία, αυτοκτόνησε. Από αυτήν την ιστορία προέκυψε τότε, οποία κατάντια, και η λέξη «τιμαρχώδης». που σημαίνει «διεφθαρμένος».
Αρχαίος Έλληνας Ολυμπιονίκης από την Μαντινεία Αρκαδίας, Πελοπόννησος, νικητής στην 121η Ολυμπιάδα το 296 π.Χ. στο πένταθλο, όπως το σημερινό, αλλά περιλάμβανε τα αθλήματα – άλμα, δίσκο, δρόμο, ακόντι
...
Έλληνας κυβερνήτης και αυτοανακηρυχθείς βασιλιάς της Μηδίας (σημερινή Βόρεια Περσία και Ιράκ). Κυβέρνησε από το 163 μέχρι το 160 π.Χ. οπότε ηττήθηκε και φονεύθηκε από τον Δημήτριο Β’ τον Σωτήρα.
Ανέλαβε στην εξουσία μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., διαδεχόμενος τον Αλίμονο. Τα καθήκοντα του σαν βασιλιάς ήταν και ιερατικά αφού καταγόταν από το γένος των Κινυραδών, ιερέων της
...
Νικητής στο Παγκράτιο, στα Νέμεα και στα Ίσθμια. Ένα αγώνισμα των Αρχαίων Ελλήνων που συνδίαζε την πάλη και την πυγμαχία. Ήταν βασικά μια μονομαχία που τελείωνε μόνο όταν ο ένας ομολογούσε την ήττα τ
...
