|
|
Τραγουδιστής: Γιώργος Μαρίνος
Συνθέτης: Σταμάτης Κραουνάκης
Στιχουργός: Σταμάτης Κραουνάκης
Χρονολογία: 1991
Ο Φράγκου Κλεόπας ή Κλο Κλο
Πατρός εμπόρου και μητρός αγνώστου
Μια ζωή αυτός κι ο εαυτός του
Και μια μαϊμού – ο Αλέκος
Όμως
Ό,τι τον πονούσε ήταν αυτό
Μητρώο αρρένων μητρός αγνώστου
Όλο κι όλο αυτό ήταν ο καημός του
Ω ω ω ω
Ρουλέτα ποντάρει
Το τρελό του μυαλό
Κι αμολιέται στην πιάτσα
Ο Κλο Κλο
Και να ο Κλο Κλο
Που ψάχνει σκηνικό
Γουστάρω να το κάνω κι όπου να’ναι
Να
Κι αυτό που με πονά
Η Γκόλφω η πεντάρφανη
Που πήρε τα βουνά
Και να ο Κλο Κλο
Που αντέχει στον καιρό
Κοιμάμαι στα καφάσια και φοβάμαι
Το μάτι της νύχτας που μ’απειλεί
Μα νύχτα είναι αυτή και δεν κρατάει πολύ
Και να ο Κλο Κλο
Ζογκλέρ και ζιγκολό
Λατίνος και τσιγγάνα
Βαρώνος και τσολιάς
Και να
Ποτέ και πουθενά
Δε χάνεται ο Κλο Κλο
Γιατί είναι και το πρώτο μυαλό
Έλα αγόρι μου Αλέκο
Δείξε πώς φουμάρουν οι μάγκες
Πώς βάζει ρουζ η Βουγιουκλάκη
Έλα Αλέκο μπράβο
Μπράβο αγόρι μου
Έλα Αλέκο μια τούμπα – πάμε
Άντε Αλέκο μαλαγάνα
Την κάναμε κοπάνα
Και σήμερα
Ε, και
Κι εγώ δεν είχα μάνα
Κλαις; Τσίμπα μια μπανάνα
Σώπα Αλέκο – κοιμήσου
Το πήγαιν’έλα το γουστάρω
Μ’αρέσει να σαλτάρω
Στο τίποτα
Το μόνο πράμα που δεν ζω
Είναι αυτό
Που δε θα ονειρευτώ
Ο Φράγκου Κλεόπας φυλακή
Λαθρεμπορία μετά φόνου εξ αμελείας
Έγινε παιδί της ασφαλείας
Κοινώς καρφί
Σκάσε Αλέκο
Ό,τι τον πονούσε πιο πολύ
Φόρα παρτίδα
Το μητρός αγνώστου
Όλο κι όλο αυτό ήταν ο καημός του
Α α α α !
Τα κάνει πλακάκια
Και βγαίνει τουρνέ
Ο Κλο Κλο δεν πεθαίνει ποτέ
Απόψε στον κινηματογράφο Βιολέτα
Ο μέγας αρτίστας Κλο Κλο με τον θίασό του
Τη μοναδική μαϊμού
Που χορεύει την κομπαρσίτα
Έλα Αλέκο
Σβήσε τα φώτα αγόρι μου
Άιντε Αλέκο
Ο Φράγκου Κλεόπας ή Κλο Κλο
Γούσταρε δράμα, τ’αγόρια και το μαύρο
Νύχτα τον μαχαίρωσαν στον Ταύρο
Και η μαϊμού ο Αλέκος μόνος
Μάρτυρες δυο φίλοι απ’ τον στρατό
Κλεόπας Φράγκου μητρός αγνώστου
Όλο κι όλο αυτό ήταν ο καημός του
Ρουλέτα ο κόσμος
Δε θέλει πολύ
Δεν ανασαίνουν ποτέ οι τρελοί
Και να ο Κλο Κλο
Αυτό είναι σκηνικό
Αυτό είναι φινάλε
Που θα σκίσει
Να
Κι αυτό που με πονά
Η Γκόλφω ήταν μάνα μου
Και πήρε τα βουνά
Και να ο Κλο Κλο
Ζογκλέρ και ζιγκολό
Την νύχτα εγώ την έχω συνηθίσει
Με θέλει, με παίρνει, με κάνει θεό
Μια νύχτα ο Κλο Κλο
Κι νύχτα είμαι εγώ
|
