Γιος του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, αδελφός της Αντιγόνης και της Ισμήνης και δίδυμος αδελφός του Πολυνείκη. Όταν ο Οιδίποδας παραιτήθηκε από το θρόνο της Θήβας, παρέδωσε την πόλη στους δυο γιους του, Ετεοκλή και Πολυνείκη, που συμφώνησαν να παίρνουν το βασίλειο εναλλάξ κάθε χρόνο. Μετά τον πρώτο χρόνο, ο Ετεοκλής αρνήθηκε να παραδώσει τον θρόνο. Ο Πολυνείκης κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά Άδραστου, του οποίου είχε νυμφευθεί την κόρη, επιτέθηκε στην πόλη των Θηβών στην γνωστή ιστορία των «Επτά επί Θήβας» όπου οι δυο αδελφοί αλληλοσκοτώθηκαν σε μονομαχία.
Μαρτύρησε με άλλους 43 το 250 μ.Χ., επί αυτοκράτορα Δεκίου και ηγεμόνα Φουρτουνιανού, στην Καρθαγένη της Αφρικής, επειδή όλοι βρέθηκαν ένοχοι για την καταστροφή Ελληνικών ναών.
