Η Αμαρυλλίς ήταν μια παρθένα νύμφη, συνεσταλμένη και ντροπαλή που ερωτεύτηκε σφοδρά τον Αλταίονα, ένα βοσκό τόσο όμορφο όσο ο Απόλλωνας και τόσο δυνατό όσο ο Ηρακλής, που δεν ανταποκρινόταν όμως στον έρωτα της.

Η Αμαρυλλίς πήγε στο μαντείο των Δελφών που τη συμβούλεψε ότι μόνο αν του πρόσφερε ένα όμορφο και μοναδικό στον κόσμο λουλούδι θα μπορούσε να τον κερδίσει. Έτσι ακολουθώντας τη συμβουλή του μαντείου φορώντας ένα κατάλευκο φόρεμα για τριάντα συνεχόμενα βράδια περνούσε μπροστά από την πόρτα του Αλταίονα και τρυπούσε την καρδιά της με ένα χρυσό βέλος, ρίχνοντας το αίμα της στο χώμα.

Όταν τελικά ο βοσκός άνοιξε την πόρτα του είδε ένα λουλούδι με βαθυκόκιννα πέταλα, που είχε βαφτεί από το αίμα της καρδιάς της Αμαρυλλίδας. Με αυτή τη θυσία η Αμαρυλλίς κέρδισε την αγάπη του Αλταίονα κι έζησαν από τότε ευτυχισμένοι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα.