(384-322 π.X) Περίφημος, ίσως ο σπουδαιότερος όλων Αθηναίος ρήτορας από την Παιανία γιος του Δημοσθένη και της Κλεοβούλης που, εφτά χρονών, ορφάνεψε από πατέρα.

Διδάχθηκε τη ρητορική από τους Ισοκράτη, Καλλίστρατο και Ισαίο.

Αυτοκτόνησε για να αποφύγει την παράδοση του στους Μακεδόνες, κάτι που τελικά οι Αθηναίοι είχαν απορρίψει.

Βραδύγλωσσος και τραυλός, χάρη στην ακατάβλητη θέλησή του, κατάφερε να τα ξεπεράσει και να γίνει ο πιο μεγάλος από τους Αθηναίους ρήτορες. Λέγεται ότι από μακρός πήγαινε στην παραλία του Φαλήρου, και «ψηφίδας ἐν τῷ στόματι λαμβάνων» προσπαθούσε να διορθώσει το ψεύδισμα του στην προφορά του «ρο». Την μέρα που τα κατάφερε, είχε αργήσει στο μάθημα. Όταν ο δάσκαλός του τον ρώτησε τον λόγο, αντί άλλης απάντησης του είπε το περίφημο:

«Ρερητόρευκα το υπό σου ρερητορευμένον ρήμα»

Όταν συνέλαβε ένα κλέφτη, εκείνος του είπε "δεν γνώριζα ότι είναι δικό σου", και τότε ο Δημοσθένης αποκρίθηκε, "εγνώριζες όμως ότι δεν είναι ούτε δικό σου".

Έλεγε πάντα ότι ευχόταν να χαθούν οι κακοί, αλλά αν γινόταν πραγματικότητα θα ερημωνόταν όλη η πόλη.