(459-400 π.Χ.) Σοφιστής και ρήτορας, γνωστός και σαν Χαλκηδόνιος γίγαντας λόγω του σωματικού μεγέθους και όχι του πνευματικού του.

Ο Πλάτωνας τον περιγράφει σαν την προσωποποίηση της σοφιστικής σχολής, γιατί εξέφραζε τα χειρότερα χαρακτηριστικά τους, ήταν δηλαδή ματαιόδοξος, εριστικός, ισχυρογνώμων, απειλητικός, παραδόπιστος και μικρόμυαλος.

Βασικά εξυμνούσε την αδικία και υποστήριζε ότι «δικαιοσύνη είναι το δίκαιο του ισχυρότερου» και ότι όλοι μας θα αδικούσαμε αν είχαμε την ευκαιρία.