Γεννήθηκε λίγο μετά το 550 μ.Χ. στην Ιρλανδία, που ήταν τότε το τρίτο μεγαλύτερο κέντρο του χριστιανικού κόσμου μετά τη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη. Πήγε σαν μέλος μιας ιεραποστολής στην Γαλλία και μετά στην Ελβετία. Σε κάποια στιγμή, ύστερα από ένα κήρυγμα τους, άρπαξαν τα μπρούτζινα αγάλματα των θεών, τα έσπασαν και τα πέταξαν στη λίμνη. Τότε κυνηγήθηκαν από τους ντόπιους οι οποίοι κατάφεραν να σκοτώσουν δυο από αυτούς.
Αυτός έμεινε στην Ελβετία και συνέχισε το ιεραποστολικό του έργο βαπτίζοντας χιλιάδες ψυχές. Με τα εμπνευσμένα κηρύγματα, το άγιο παράδειγμα και τα εντυπωσιακά θαύματά του, επιτέλεσε ένα σπουδαίο ευαγγελικό έργο, για το οποίο δίκαια θεωρείται ως ο απόστολος της Ελβετίας.

Κοιμήθηκε το 646 μ.Χ.

Όνομα:	Γάλλος
Ετυμολογία:	Η ρίζα είναι από το λατινικό 'Galli'=ανδρείοι, δυνατοί, ισχυροί που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι για τους ανθρώπους που κατοικούσαν στον χώρο που ονομαζόταν Γαλατία και περιλάμβανε την σημερινή Γαλλία, το Βέλγιο, την βορειοδυτική Ιταλία και τη νότια Ολλανδία.

Αυτό το όνομα δεν βρίσκεται πουθενά στην βίβλο. Αναφέρεται όμως η πιο κάτω ιστορία από συναξαριστές, χωρίς αποδείξεις.σαν Εκατόνταρχος υπό τις διαταγές του Ποντίου Πιλάτου, επί βασιλείας Τιβερίου Καίσαρος (14 - 37 μ.Χ.). Υπηρετούσε μαζί με τους στρατιώτες του κατά τα σωτήρια Πάθη του Κυρίου, παριστάμενος στην σταύρωση, την ταφή και τη σφράγιση του μνήματος. Όταν όμως αντελήφθη το σεισμό, είδε τις πέτρες να σχίζονται και να ανοίγονται τα μνήματα, πίστευσε ότι ο σταυρωθείς ήταν ο πραγματικός Υιός του Θεού. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του και μαζί με άλλους δύο στρατιώτες του αναχώρησε για την πατρίδα του, προκειμένου να κηρύξει την Ανάσταση του Κυρίου. Την λιποταξία του κατήγγειλε ο Πιλάτος στον Τιβέριο, ο οποίος έστειλε απόσπασμα στρατιωτών για να τον θανατώσουν. Όταν το βρήκαν και του κοινοποίησαν την απόφαση του αυτοκράτορα, τους φιλοξένησε στην οικία του, προετοίμασε τον τάφο γι αυτόν και τους δυο πιστούς του στρατιώτες και αποκεφαλίσθηκε την επομένη.

Όνομα:	Λογγίνος
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό όνομα 'Longinus' που προέρχεται από τη λέξη 'longus'=μακρός και για ανθρώπους ψηλός

Για χριστιανική εορτή παρακαλώ πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό

Όνομα:	Λογγίνα
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό όνομα 'Longina' που προέρχεται από τη λέξη 'longa'=μακρ;a και για ανθρώπους ψηλή

Ελάχιστα μορφωμένος ερημίτης που πέθανε με φυσικό θάνατο.

Όνομα:	Μάλος
Ετυμολογία:	Αυτός που κατάγεται από την πόλη Μάλλος της Κιλικίας (Δες εικόνα με ιστορικό χάρτη Μικράς Ασίας). Υπό περαιτέρω διερεύνηση

Οι Άγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος και Δομνίνος μαρτύρησαν δια πυρός.

Όνομα:	Δομέτιος
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό ρήμα 'domito'=δαμάζω οπότε το όνομα Domitius σημαίνει τον δαμαστή. Η κατάληξη -ιανός σημαίνει αυτόν που ανήκει στον Δομέτιο.

Οι Άγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος και Δομνίνος μαρτύρησαν δια πυρός.

Όνομα:	Δομέτιος
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό ρήμα 'domito'=δαμάζω οπότε το όνομα Domitius σημαίνει τον δαμαστή. Η κατάληξη -ιανός σημαίνει αυτόν που ανήκει στον Δομέτιο.

Οι Άγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος και Δομνίνος μαρτύρησαν δια πυρός.

Όνομα:	Δομήνικος
Ετυμολογία:	Από το λατινικό Domenicus και σημαίνει Κυριάκος

Όνομα:	Ιωάννης
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένο Εβραϊκό όνομα από το (יה) ΄για’, ένα από τα Εβραϊκά ονόματα του Θεού και το (חנן), ‘χανάν = δώρο και σημαίνει δώρο του Θεού. Το αντίστοιχο του στα Ελληνικά είναι το Θεόδωρος.

Οι Άγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος και Δομνίνος μαρτύρησαν δια πυρός.

Όνομα:	Λεοντεύς
Ετυμολογία:	Από τη λέξη 'λέων', γόνος λιονταριού

Οι Άγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος και Δομνίνος μαρτύρησαν δια πυρός.

Όνομα:	Τερεντίων
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό όνομα 'Terentius' που προέρχεται από τη Λατινική λέξη 'tero'=τρίβω και την αρχαία Λατίνα θεά 'Terensis' που ήταν η προστάτιδα του αλωνίσματος. Μια παλιά διαδικασία που έφτασε μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα όπου τα θερισμένα στάχυα αλωνίζονταν (τρίβονταν) για να χωρίσει ο σανός από το σιτάρι. Παρατίθεται σχετική εικόνα.

Σπύρος Χατζηγιακουμής: Αγωνιστής της ΕΟΚΑ, για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον Αγγλικό ζυγό, που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από κτηνώδη βασανιστήρια στα χέρια των 'πολιτισμένων' Άγγλων. Είκοσι οκτώ χρονών από την Κυθρέα. Έγγαμος, πατέρας τεσσάρων ανήλικων παιδιών. Τον αποτελείωσαν στους θαλάμους βασανιστηρίων, την 16η Οκτωβρίου 1958, με χτυπήματα σανίδας όπου είχαν καρφώσει βελόνες. Δόξα και τιμή στον ήρωα μας. Αίσχος στους προδότες του αγώνα.

Όνομα:	Σπυρίδων
Ετυμολογία:	Πιθανόν να προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό σπυρίς, γενική σπυρίδος (ψαροκόφινο). Επομένως Σπυρίδων είναι ο κοφινάς, ο καλαθάς. Άλλη εκδοχή: Ο εύπορος, που έχει πολύ σιτάρι. Πνευματικός άνθρωπος.