|
|
Τραγουδιστής: Διονύσης Σαββόπουλος
Συνθέτης: Διονύσης Σαββόπουλος
Στιχουργός: Διονύσης Σαββόπουλος
Χρονολογία: 1999
Τέλειες μέρες τέλειο δείλι
ροβολούν οι πλαγιές γελαστές
στο παράκτιο μπαράκι οι φίλοι
ανταμώνουν, ζυγώνουν οι γιορτές.
Μα που είν’ η Γκρέτα; Η Κατερίνα;
Πως μακραίνουν της λίστας αυτής
οι απόντες. Μα που είν’ ο Ηλίας
κι ο Πανάγος κι ο Μοσκώφ μου ο Κωστής;
Που είν’ ο Χρήστος; Και που είν’ ο Κρόκος;
Δεν αξιώθηκα να του το πω,
βλέπω κι ευγνωμονώ στο χρυσό δειλινό
το μουσείο σου το βυζαντινό.
Τίποτα θαρρώ δεν πεθαίνει
με τα ίδια ονόματα
κι άρτια τα σώματα
θ’ ανεβούμε φωταγωγημένοι
μέσ’ απ’ τις κατάλευκες οξιές.
Μα η γλυκιά η θυσία δε θ’ ανεβεί
έξω απ’ των θνητών τη γη
πώς να προσφερθεί στον άλλο, δε θα ‘χει οδό
μόνη σου ευκαιρία εδώ.
Πού είν’ η Γκρέτα; Η Κατερίνα ;
Το ακορντεόν μελωδίες σκορπάει
και η θάλασσα πλάι στο κατάστρωμα σκάει
κι ένας ένας μακραίνει και πάει.
Απ’ τον τελευταίο μου δίσκο
πλήθυναν οι απώλειες
κι ανταμώνουμε όλοι λες
γύρω απ’ του αρνιού τον οβελίσκο
πλάι στις νεαρές τριανταφυλλιές.
Με του Χατζηδάκι την κοίμηση
άστραψε η ζωή μισή
τρέχει μέσα στην παράφορη Άνοιξη
του αιώνα η τελευταία κραυγή.
Και τη φέρνει ο αέρας
δίδου ημίν εκτυπώτερον Σου
Βασιλιά της ανέσπερης μέρας
μετασχείν της βασιλείας Σου.
Μηλαράκι στο κρασάκι
του πολέμου φωνές μακρινές
είν’ απόψε ο ουρανός ένας ωκεανός
τριαντάφυλλα κι ευχές γιορτινές.
|
