Εορτές 23 Ιουνίου: Αγία Πρόβη Άγιος Αριστοκλής Άγιος Ευστόχιος Αγριππίνα Ευστοχία Όντρεϊ
©ΤΕΗ - Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία: Αγασίκλεια Αγασικλής Αγέα Αγέας του Αριστοκλή Αγέμαχος Αγέστρατος Αγεύουσα Αγεύς ο Αργείος Αγημώ Αγήμων Αγησαρχίς Αγήσαρχος ο Τριταιεύς Αγησία Αγησίας Αγησιδάμη Αγησίδαμος Αγησιμάχη Αγησίμαχος Αγησίστρατος Αγίας ο Φαρσάλιος Αγίς Άγις Αθηδάρα Αθηδάρας ο Λάκων Αιγείδας ο Κρης Αιγίας Αιγιάς Ολυμπιονίκης στον Κέλητα Αιγίδα Αιλία Αίλιος Γρανιανός ο Σικυώνιος Αισχίνη Αισχίνης ο Ηλείος Ακανθίς Άκανθος ο Σπαρτιάτης Ακματίδα Ακματίδας ο Λακεδαιμόνιος Ακουσιλάα Ακουσίλαος ο Ρόδιος Ακρίσιος Αλεξίβια Αλεξίβιος ο Ηραιεύς Αλκαινέτη Αλκαίνετος ο Λεπρεάτης Αλκέτα Αλκέτος ο Κλειτόριος Αλκιμέδων ο Αιγινήτης Αλκιμίδης Άλκιμος Αλκμαίων ο Αθηναίος Ανδρομένη Ανδρομένης Ανδροσθένη Ανδροσθένης ο Μαινάλιος Άνθρωπος Ανθρωπώ Αντικλής ο Μεσσήνιος Απολλοδώρα Απολλόδωρος Αριστάνδρα Αρίστανδρος ο Λέσβιος Αριστομένη Αριστομένης ο Ρόδιος Αριστωνομίδα Αριστωνομίδας ο Κώος Αριστώνυμη Αρκεσίλα Αρκεσίλαος Δ' Αρριχίουσα Αρριχίων ο Φιγαλεύς Αρρύβα Αρρύβας ο Ηπειρώτης Αρυτάμας Αρύτη Αρχίδαμος ο Ήλειος Αρχιλοχίς Αρχίλοχος Άστυλα Αστύλος Αυρηλία Κόττα Αυρήλιος Μητρόδωρος Αυτομήδη Αυτομήδης ο Φλιάσιος Βελεστίχη Βελεστίχης Γέλων ο Λακεδαιμόνιος Γλαυκίας ή Γλύκων Δάιππα Δάιππος ο Κροτωνιάτης Δαμάγητη Δαμάγητος ο Ρόδιος Δαμάσιππος Δαμάτριος Δαμίσκος Δάνδις ο Αργείος Δεινόλοχος Διαγόρα Διαγόρας ο Ρόδιος Διάλια Δίαλος Διδώ Διονυσόδωρος Διόξιππος ο Αθηναίος Δωτάδης Ελλανίκη Ελλάνικος ο Ήλειος Ελλανοδίκη Ελλανοδίκης Ελλανόκριτος Εξαινέτα Εξαίνετος Επιθέρση Επιθέρσης Επινίκη Επίνικος (γνωστός και σαν Κυνάς) Ερατοσθένη Ερατοσθένης Εργοτέλεια Εργοτέλης ο Ιμεραίος Ερίτιμος ο Κορίνθιος Ερμαγόρα Ερμαγόρας Ετοιμόκλεια Ετοιμοκλής ο Σπαρτιάτης Ευβάτας ή Εύβατος ή Ευβότας Ευθύκλεια Ευθυκλής ο Λοκρός Ευκλείδη Ευκλείδης Ευπόλεμος ή Εύπολις o Ηλείος Ευπωλία Εύπωλος ο Θεσσαλός Ευρυκλής Εύστολος Ευτελίδας ο Λακεδαιμόνιος Ευτελίδη Ηγήμων Ηράκλειτη Ηράκλειτος Ηρόδοτος Θεαία Θεαίος Θέαντος ο Λεπρεάτης Θεασίδης Θεοπόμπη Θεοπρόπη Θεόπροπος ο Ρόδιος Θεοχρήστη Θεόχρηστος Θέρσιος Θεσσαλός ο Κορίνθιος Ιδαίος Ίκκος ο Ταραντίνος Ιπποβότα Ιππόβοτος Ιππομάχη Ιππόμαχος ο Ήλειος Ιπποσθένη Ιπποσθένης ο Σπαρτιάτης Ιππόστρατος Ισομάχη Ισόμαχος ή Ισχόμαχος Καλλιάδας Καλλικράτης ο Μάγνης Καλλιπάτειρα η Ροδίτισσα Κήτων ο Λοκρός Κλεόδωρος Κλεομάντη Κλεομάντις Κλεομήδης ο Αστυπαλαιεύς Κλεοξένη Κλεόξενος Κλεοσθένης Κλέων Κλεωνύμη Κλεώνυμος ο Θηβαίος Κλητίας Κομαία Κομαίος ο Μεγαρεύς Κόροιβα Κόροιβος ο Ηλείος Κρατίνος ο Μεγαρεύς Κρεύγα Κρεύγας o Επιδάμνιος Κριτόδαμος ο Κλειτώριος Κριτομήδη Κρόκων ο Ερετριεύς Κύλων ο Αθηναίος Κυνίσκα Κυνίσκος Λασθένης ο Θηβαίος Λύγδαμις ο Συρακούσιος Λύκος Λυκοφρονίδη Λυκόφρων Μεγακλής Μένος Μενώ Μικρίνας ή Σμικρίνας Μίλων ο Κροτωνιάτης Μίνως Νικαγόρας ο Λίνδιος Νικοκλέα Νικοκλής ο Ακριάτης Ξενόδαμος ο Αντικυρεύς Ξενόθεμις Ξενοκλής Ξένων Ξενώνη Οιβώτας ο Δυμαίος Ολυνθεύς Ονομάστη Ορσίππη Όρσιππος ο Μεγαρεύς Ουκαλέγων Παγώνδα Παγώνδας Πασιχόρη Πασίχορος ο Βοιωτός Πάταικος Περιγένη Περιγένης Πολίτης ο Ρωμαίος Πολυκλής Πολύκτωρ ο Ηλειος Πολυνείκη Πολυνείκης Πολυπείθης Πολυχάρη Πολυχάρης Πόπλιος Αίλιος Αλκανδρίδας ο Λακεδαιμόνιος Πραξαγόρας Πραξιδάμα Πραξιδάμας Πρόμαχος ο Πελλήνιος Πυθοκλέα Πυθοκλής ο Σικυώνιος Πυριλάμπη Πυριλάμπης ο Εφέσιος Ριψόλαος Σίμαια Σίμαιος Σκάμανδρος ή Σκαμάνδριος Στόμια Στόμιος ο Ηλείος Σωτάδη Ταράξιππος Τειρεσίης Τελέστας Τιμαινέτη Τιμαίνετος ο Φλιάσιος Τιμαρέτα Τιμαρχία Τίμαρχος ο Μαντινεύς Υπέρβια Υπέρβιος Ύσμουσα Ύσμων ο Ηλείος Φάνα Φιλομβρότα Φιλόμβροτος ο Λακεδαιμόνιος Φιλώτας Φρύνων ο Αθηναίος Χαμύνη Χαμύνης Χαρισάνδρα Χαρίσανδρος ο Αθηναίος Χρυσαμάξη Ψαυμία Ψαύμιος ο Καμαρινός
Άλλες Σημερινές Εορτές: Άγιος Αθανάσιος Άγιος Γεράσιμος Κρήτης Άγιος Καλλίνικος Διοπόλεως Άγιος Καλλίνικος Κυδωνίας Άγιος Λολλίας Άγιος Νεόφυτος Κνωσσού Άγιος Ουρβανός Αριστοκλής Γαϊανός
Ερωτόκριτος (Το παραμύθι)
Ερωτόκριτος > Τραγούδια (22)

Τραγουδιστής: Ξυλούρης Νίκος
Συνθέτης: Χάλαρης Χριστόδουλος
Στιχουργός: Κορνάρος Βιτσέντζος
Χρονολογία: 1976


Ως μπήκεν ο Ρετόκριτος στη φυλακή κι αρχίζει
να τση μιλεί και σπλαχνικά να την αναντρανίζει.
Λέγει τση: “Το με ρώτηξες θα σου το πω και γροίκα
πού το ‘βρηκα το χάρισμα στη φυλακή σ’ αφήκα.

Είναι δυο μήνες σήμερο που ‘λαχα κάποια δάση,
εις τη μεριά της Έγριπος κι εβγήκαν να με φάσι
άγρια θεριά ν εμάλωσα κι εσκότωσα απ’ εκείνα
κι από τα χέρια μου νεκρά όλα τα πια απομείναν.

Με κίνδυνο εγλύτωσα οσώραν επολέμου
να γλυτωθώ απο λόγου τους δεν το ‘λπιζα ποτέ μου
μα εβούθηξε το ριζικό τ’ αστρί με λυπηθήκα
και σκότωσα και ζύγωσα και αλάβωτο μ’ αφήκαν

Δίψα μεγάλη γροίκησα στο πόλεμον εκείνο
γυρεύοντας να βρω δροσιά εσώθε σ’ ένα πρίνο
και παρεμπρός εφάνη μου κουτσουναράκι χτύπα,
σιμώνω βρίσκω το νερό εις του χαρακιού την τρύπα.

Ήπια το κι εδροσίστηκα και πέρασέ μου η δίψα,
μα πούρι κι άλλα βάσανα ετότε δε μου λείψαν.
Έκατσα να ξεκουραστώ σιμά στο κουτσουνάρι
όντε γροικώ αναστεναγμό και μύσματ’ αρρωστάρη.

Και βιαστικά σηκώνομαι, το ζάλο μου σπουδάζει
να δω ποιος είναι που πονεί και βαριαναστενάζει
και μπαίνω μέσα στα δεντρά που ‘ταν κοντά εις τη βρύση,
δια να δω και για να βρω το νέο αυτό όπου μύσσει.

Βρίσκω ένα νιον ωραιόπλουμο που ‘λαμπε σαν τον ήλιο
κι εκείτουντο ολομάτωτος μπροστά εις ένα σπήλιο.
Σγουρά ξανθά `χε τα μαλλιά και τα σοθέματά του
παρ’ όλο οπού `τα σαν νεκρός, ήδειχνεγιε η μορφιά του.

Και δυο θεριά στο πλάι του ήτανε σκοτωμένα
και το σπαθί και τ’ άρματα όλα ησαν ματωμένα.
Σιμώνω χαιρετώ τονε, λέω του: “Αδέλφι γεια σου.
Ίντα ‘χεις κι απονέκρωσες, πούντη λαβωματιά σου;”

Τα μάτια του `χε σφαλιχτά, τότε τ’ αναντρανίζει
κι εθώρειε δίχως να μιλεί και στο λαιμό του αγγίζει.
Με το δακτύλι δυο φορές μου δείχνει να νοήσω
που είχε την λαβωματιά να τον εβοηθήσω

Το στήθος του ξαρμάτωσα και μια πληγή του βρίσκω
δαμάκιν αποκατωθιό από τον ουρανίσκο.
Ολίγο του από βοτσί τον είχε δαγκαμέν
φαίνεται να χε το θεριό δόντι φαρμακεμένο
Και πήρεν του τη δύναμη και την πνοήν του εχάσε
και το φαρμάκι πέρασε και μέσα τον επιάσε.

Κι αγάλι αγάλια ‘χάνετο σαν το κερί όντε σβήνει,
έκλαψα κι ελυπήθηκα πολύ την ώρα εκείνη.
Σαν αδελφό μου καρδιακό τον έκλαιγα κι επόνου,
μα πόνοι, δάκρυα, κλάηματα άνθρωπο δε γλιτώνου.
Εψυχομάχε κι έλεγε να στέκω μη μισέψω,
εθάρρειε πως τέτοια πληγή μπορούσα να γιατρέψω.

Δείχνει μου το δαχτύλι ν του που χε το δαχτυλίδι
και γνώρισα σαν χάρισμα σαν φίλος μου το δίνει.
Τότε μια σιγανή φωνή μόνο τ’ αυτιά μου ακούσα
και είπανε τα χείλη του: “Σ’ έχασα Αρετούσα”.
Ετούτα είπε μοναχά και τέλειωσ’ η ζωή του
και με πρικύ αναστεναγμό εβγήκε η ψυχή του.

Τουτα τα χέρια που θωρείς λάκκο σιμιό του σκάψα
και τούτα τον εσήκωσαν και τουτα τον εθάψαν

Ως τ’ άκουσεν η Αρετή ώρα λιγάκι εστάθη
αμίλητη και ο πόνος της την έκαμε και εχάθη



Αναφορές σε ονόματα
©2026 names-n-gifts.com - Επικοινωνία