Γεννήθηκε στα Μέγαρα της Αττικής, κατά το πρώτον ήμισυ του 17ου μ.Χ. αιώνα, με το κοσμικό όνομα Λάμπρος Κανέλλος. Όταν ενηλικιώθηκε νυμφεύθηκε τη Βασίλω και απέκτησαν δύο γιους τον Ιωάννη και τον Δημήτριο. Ήταν αγρότης αλλά γνώριζε και την τέχνη του οικοδόμου.

Με υπόδειξη της Παναγίας βρήκε εικόνα που ονομάστηκε ‘Φανερωμένη’ διότι ακριβώς φανερώθηκε στον Όσιο. Το ίδιο όνομα έλαβε και η μονή την οποία στην συνέχεια ανοικοδόμησε, το 1682 μ.Χ., στο μεγάλο πεύκο (σημερινό Νέο Πέραμα).
Έγινε μοναχός με το όνομα Λαυρέντιος. Σ’ αυτήν την μονή χρημάτισε Ηγούμενος, συγκεντρώνοντας μοναχούς, διδάσκοντας και δίνοντας το παράδειγμα της κατά Θεόν οσίας βιοτής και κατέστησε την μονή περιώνυμη και σεβάσμια στην εποχή του.

Στην άσκηση και προσευχή έζησε ο όσιος αρκετά χρόνια, κοιμήθηκε το 1707 μ.Χ.. Τον διαδέχτηκε στην Ηγουμενία ο υιός τους Ιωάννης, ο οποίος είχε γίνει μοναχός, με το όνομα Ιωακείμ.

Τέλος να σημειώσουμε ότι μοναχή έγινε και η σύζυγός του Οσίου Λαυρεντίου, η οποία μετονομάσθηκε σε Βασσιανή.

Τῶν Μεγάρων τὸν γόνον, Ἀσκητῶν τὸν ὁμότροπον, καὶ φρουρὸν Μονῆς Σαλαμῖνος, θεοφόρον Λαυρέντιον, τιμήσωμεν προφρόνως ἀδελφοί, ὡς μέτοχον τῆς δόξης τοῦ Χρίστου, ἶνα τούτου ταὶς πρεσβείαις πάσης ὀργῆς, ρυώμεθα κραυγάζοντες, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, ἠμιν Πάτερ τὰ πρόσφορα.