Καταγόταν από την πόλη Γένοβα της Ιταλίας και έζησε κατά τον 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στην πόλη Λανγκρέ της Γαλλίας και εξελέγη Επίσκοπος αυτής. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 407 μ.Χ.

Όνομα:	Δεσιδέριος
Ετυμολογία:	Από τη Λατινική λέξη 'desiderium'=πόθος και σημαίνει τον ποθητό.

Ο Άγιος Σαλωνάς μαρτύρησε δια σπάθης.

Όνομα:	Σάλων
Ετυμολογία:	Αυτός που κατάγεται από την πόλη Σάλωνα της Δαλματίας

Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό

Όνομα:	Δεσιδέρια
Ετυμολογία:	Από τη Λατινική λέξη 'desiderium'=πόθος και σημαίνει την ποθητή.

Οι άγιοι Επιτάκιος και Βασίλειος έζησαν τον 1ο αιώνα μ.Χ. Ο άγιος Επιτάκιος θεωρείται ως ο πρώτος Επίσκοπος της πόλεως Τούι της Ισπανικής Γαλικίας, ο δε άγιος Βασίλειος αναφέρεται σε επισκοπικούς καταλόγους ως δεύτερος Επίσκοπος της πόλεως Μπράγα της Πορτογαλίας το 60 μ.Χ. Οι άγιοι κοιμήθηκαν εν ειρήνη.

Όνομα:	Επιτάκιος
Ετυμολογία:	Μάλλον δεν υπάρχει τέτοιο όνομα. Αναφέρεται μόνο από ορισμένους συναξαριστές, ενώ άλλοι, αναφερόμενοι στον ίδιο άγιο, δίνουν τα ονόματα Επίκτητος και Επίκτρητος.

Ο Άγιος Μανήν έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων ως προφήτης και διδάσκαλος της Εκκλησίας της Αντιοχείας. Ο Προφήτης Μανήν κοιμήθηκε με ειρήνη.

Όνομα:	Μανήν
Ετυμολογία:	Εβραϊκό όνομα Μαναχέν ή Μεναχέμ υπό περαιτέρω διερεύνηση

Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό

Όνομα:	Σαλώνη
Ετυμολογία:	Αυτή που κατάγεται από την πόλη Σάλωνα της Δαλματίας

Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό

Όνομα:	Συάγρη
Ετυμολογία:	Από τα αρχαία Ελληνικά ‘συς’=αγριογούρουνο και ‘άγρα’=κυνήγι και σημαίνει την κυνηγό αγριογούρουνων

Ο Όσιος Συάγριος έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από την Γαλλία. Έγινε μοναχός στη νήσο των Λερίνων και αργότερα ίδρυσε μονή στην περιοχή της Προβηγκίας. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 787 μ.Χ., στην πόλη Νίκαια της Γαλλίας.

Όνομα:	Σύαγρος
Ετυμολογία:	Από τα αρχαία Ελληνικά ‘συς’=αγριογούρουνο και ‘άγρα’=κυνήγι και σημαίνει τον κυνηγό αγριογούρουνων

Οι Άγιοι Μάρτυρες Δονατιανός και Ρογατιανός ήταν αδέλφια και κατάγονταν από ευγενή Ρωμαϊκή ειδωλολατρική οικογένεια, η οποία ζούσε στην πόλη Νάντη της Γαλλίας. Ο Δονατιανός βαπτίσθηκε Χριστιανός και κήρυττε με ζήλο το Ευαγγέλιο του Κυρίου. Όμως συνελήφθη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.), και οδηγήθηκε ενώπιον του ηγεμόνος Ρικτοβάρου, ο οποίος τον κάλεσε να θυσιάσει στα είδωλα, για να σώσει την ζωή του. Ο Μάρτυρας με γενναιότητα αρνήθηκε και ομολόγησε τον Χριστό. το παράδειγμα του αδελφού του παρακίνησε σε ομολογία πίστεως και τον Ρογατιανό, ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να βαπτισθεί. Ο άρχοντας έδωσε εντολή να τους ρίξουν στη φυλακή και να τους βασανίσουν σκληρά. Κατά την διάρκεια της νύχτας οι δύο αδελφοί Μάρτυρες προσευχήθηκαν θερμά προς τον Θεό και Κύριό μας. Την επόμενη ημέρα άρχισαν και πάλι τα βασανιστήρια. Διαπέρασαν τις κεφαλές τους με λόγχες και τελικά τους αποκεφάλισαν. Ο Ρογατιανός βαπτίσθηκε στο αίμα του μαρτυρίου. Έτσι οι Άγιοι Μάρτυρες έλαβαν τον αμαράντινο στέφανο της δόξας και εισήλθαν στη χαρά του Κυρίου τους. Περί τα τέλη του 5ου αιώνος μ.Χ. οι Χριστιανοί ανήγειραν ναό στον τόπο του ενταφιασμού των Μαρτύρων και το 1145 μ.Χ. τα ιερά λείψανά τους μετακομίσθηκαν στον καθεδρικό ναό της Νάντης.

Όνομα:	Ρογάτος
Ετυμολογία:	Από τις Λατινικές λέξεις 'rogator'=αιτητής, επαίτης, και 'rogatus'=αίτηση, δέηση, αξίωση

Γεννήθηκε περί τα τέλη του 14οι αιώνος μ.Χ. στη Ρωσία. Στις 13 Απριλίου 1427 μ.Χ. χειροτονήθηκε Επίσκοπος της πόλεως Ροστώβ από τον Άγιο Φώτιο, Μητροπολίτη Κιέβου. Σύμφωνα με τα τοπικά Χρονικά, αμέσως μετά την άνοδό του στον θρόνο, άρχισε την ανοικοδόμηση της μονής Βαρινίσκιζ της Τριάδος του Αγίου Σεργίου, στο Πσκωφ, στο μέρος όπου βρισκόταν η οικία του ευγενούς Κυρίλλου, πατέρα του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ.

Ο Άγιος αναδείχθηκε φίλος της μοναχικής πολιτείας και υπερασπιστής του κοινοβιακού συστήματος δίνοντας την ευλογία του για την ίδρυση μονών.

Σπουδαίο ρόλο ανέπτυξε και στα πολιτικά - στρατιωτικά πράγματα της εποχής του και ιδιαίτερα στις συγκρούσεις, που ανεφύησαν μεταξύ των ετών 1430 - 1440 μ.Χ., για την υπεροχή των Ρώσων. Αν και η περιοχή του Γκαλίτς ανήκε στην κανονική δικαιοδοσία της Μητροπόλεώς του, ο Άγιος Εφραίμ υπήρξε σθεναρός αντίπαλος των ηγεμόνων του Γκάλιτς και υποστηρικτής των ηγεμόνων της Μόσχας. Το έτος 1453 μ.Χ. ο πρίγκιπας του Γκάλιτς, Βασίλειος Κοζόυ, απήγαγε τον Άγιο και τον ανάγκασε, μαζί με άλλους Επισκόπους, να υπογράψει επιστολές και εγκυκλίους κατά του αντιπάλου του, πρίγκιπα Δημητρίου Σεμζάκα.

Ο Άγιος Εφραίμ υπήρξε, επίσης, φλογερός πολέμιος της ενώσεως Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η οποία αποφασίσθηκε το έτος 1439 μ.Χ. στην Σύνοδο Φερράρας - Φλωρεντίας και υπεγράφη από τον Μητροπολίτη Μόσχας Ισίδωρο, που έλαβε μέρος στην Σύνοδο. Για τον λόγο αυτό συμμετείχε σε έκτακτη Σύνοδο των Ρώσων Επισκόπων το 1440 - 1441 μ.Χ., η οποία καταδίκασε τελικά την στάση του λατινόφρονος Ισιδώρου.

Το έτος 1448 μ.Χ. προήδρευσε της Συνόδου της Μόσχας, κατά την διάρκεια της οποίας εξελέγη Μητροπολίτης Μόσχας και πασών των Ρώσων ο Άγιος Ιωνάς.

Ο Άγιος Εφραίμ κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1454 μ.Χ. και ενταφιάσθηκε στον καθεδρικό ναό του Ροστώβ.

Όνομα:	Εφραίμ
Ετυμολογία:	Από το Εβραϊκό ρήμα פרה (παρά) = καρποφορώ και σημαίνει ο θεός με έκανε (πνευματικά) καρπερό.

Άλλη μια αιμοτοβαμμένη, ενδοχριστιανική διαμάχη, μεταξύ Ορθοδόξων και Αρειανών, με θύματα τους αγίους Κουϊντιανό, Λούκιο και Ιουλιανό και άλλους δέκα εννέα άνδρες και γυναίκες, στην Αφρική, το 430 μ.Χ..

Όνομα:	Κουίντος
Ετυμολογία:	Οι αρχαίοι Λατίνοι συνήθιζαν να δίνουν ονόματα στα παιδιά τους, προπάντων μετά το τέταρτο, που υποδείκνυαν την σειρά που γεννήθηκαν. Έτσι το πρώτο αγόρι ή κορίτσι μπορούσε να ονομαστεί Πρίμος ή Πρίμα (Primus ή Prima), το δεύτερο Σεκούνδος ή Σεκούνδα (Secundus ή Secounda), και ούτω καθεξής. Στην περίπτωση αυτή τα ονόματα Κόϊντος ή Κόϊντα προέρχονται από τα ‘Quintus’=Πέμπτος ή ‘Quinta’=Πέμπτη.

Ο Άγιος Πατρίκιος έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. και εξελέγη 4ος Επίσκοπος της πόλεως Βαϋέξ στη Νορμανδία της Γαλλίας.

Κοιμήθηκε με ειρήνη το 469 μ.Χ.

Όνομα:	Πατρίκιος
Ετυμολογία:	Από το λατινικό όνομα 'Patricius' και σημαίνει "αυτός που κατάγεται από επιφανή ρωμαϊκή οικογένεια, ο ευπατρίδης".

Οι Άγιοι Μάρτυρες Δονατιανός και Ρογατιανός ήταν αδέλφια και κατάγονταν από ευγενή Ρωμαϊκή ειδωλολατρική οικογένεια, η οποία ζούσε στην πόλη Νάντη της Γαλλίας. Ο Δονατιανός βαπτίσθηκε Χριστιανός και κήρυττε με ζήλο το Ευαγγέλιο του Κυρίου. Όμως συνελήφθη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.), και οδηγήθηκε ενώπιον του ηγεμόνος Ρικτοβάρου, ο οποίος τον κάλεσε να θυσιάσει στα είδωλα, για να σώσει την ζωή του. Ο Μάρτυρας με γενναιότητα αρνήθηκε και ομολόγησε τον Χριστόμ ακολουθόντας το ίδιο παράδειγμα ο αδερφός του. Φυλακίστηκαν και μαρτύρησαν φτικτά, απόκτησαν όμως το μαρτυρικό στεφάνι της αγιότητας.

Όνομα:	Δονάτος
Ετυμολογία:	Από τα λατινικά 'donum'=δώρο και 'donator'=δωρητής. Η κατάληξη -ανος σημαίνει αυτόν που ανήκει στο Δονάτο.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Κουϊντιανός, Λούκιος και Ιουλιανός μαρτύρησαν μαζί με άλλους δέκα εννέα Χριστιανούς, άνδρες και γυναίκες, στην Αφρική, το 430 μ.Χ., από τους αιρετικούς Αρειανούς.

Όνομα:	Λουκάς
Ετυμολογία:	Λουκάς από το αρχαίο ελληνικό Λύκιος που σημαίνει φωτεινός. Από το 'λύκη'= φως, εξού και λυκαυγές, το φως της αυγής. Η κατάληξη '-ιανός' υποδεικνύει ότι ανήκει στον Λουκά.

Ο Άγιος Μερκουλιάλιος έζησε κατά τον 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ. Εξελέγη πρώτος Επίσκοπος της πόλεως Φόρλι της κεντρικής Ιταλίας και ήταν σθεναρός αντίπαλος των ειδωλολατρών και των αιρετικών Αρειανών. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 406 μ.Χ.

Όνομα:	Μερκουλιάλιος
Ετυμολογία:

Όνομα:	Ευφροσύνη
Ετυμολογία:	Από το ευ=καλό και το φρην=το λογικο (εξ ου και το 'σώας τα φρένας') και σημαίνει αυτήν που έχει καλή διάθεση, τη χαρούμενη, τη συνετή.

Ο Όσιος Δαμιανός, κατά κόσμον Δημήτριος, ήταν βασιλέας των Γεωργιανών (1125 μ.Χ.) και υιός του βασιλέα Δαβίδ Β' του Ισχυρού ή Επανορθωτού (1089 - 1124 μ.Χ.). Έζησε κατά τον 11ο και 12ο αιώνα μ.Χ. και, αφού εγκατέλειψε την κοσμική εξουσία, έγινε μοναχός, λαμβάνοντας το όνομα Δαμιανός.

Κοιμήθηκε με ειρήνη το 1156 μ.Χ.

Όνομα:	Δαμιανός
Ετυμολογία:	Στα αρχαία Ελληνικά το μόνο όνομα που προσφέρεται σαν πιθανή ετυμολογική ρίζα του ‘Δαμιανός’ είναι το Δάμων. Προσθέτοντας την, Βυζαντινο-Λατινικής προέλευσης, κατάληξη -ιανός το κάνει να σημαίνει αυτόν που ανήκει στον Δάμωνα. Εύκολα θα μπορούσαμε, ίσως, να υποθέσουμε ότι προέχεται από το ρήμα δαμέω=δαμάζω και σημαίνει αυτόν που διαθέτει τα προσόντα που απαιτούνται για την καθοδήγηση του λαού.

Έζησε τον 14ο και 15ο αιώνα μ.Χ. και έφθασε στην πόλη Γκαλίτς της Ρωσίας από το νότο περί το 1385 μ.Χ. Εκάρη μοναχός στη μονή του Αγίου Νικολάου του Γκαλίτς. Κοιμήθηκε με ειρήνη, το 1460 μ.Χ. ή το 1463 μ.Χ.

Όνομα:	Παΐσιος
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένος τύπος του Κοπτικού (Αιγυπτιακού) ονόματος ‘Pishoy’ που σημαίνει υψηλός, ευγενής.

Οι Όσιοι Ευτύχιος και Φλωρέντιος έζησαν τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψαν σε ένα μοναστήρι της περιοχής Βαλκαστορία, κοντά στη Νουρσία της Ιταλίας.

Όνομα:	Φλωρέντιος
Ετυμολογία:	Από τη λατινική λέξη 'florens' που σημαίνει άνθηση.