Όνομα:	Χελιδόνοος
Ετυμολογία:	Άγνωστς ετυμολογίας

Κύπριος Άγιος ένας από τους 300 Αλαμάνους που κατέφυγε στον Κορμακίτη της Κύπρου και από εκεί στην Αυλώνα όπου και εκοιμήθη και ετάφη.

Όνομα:	Αρτέμιος
Ετυμολογία:	Από το όνομα της θεάς 'Άρτεμις' που ίσως να είναι αρχαιότερο του Μυκηναϊκού πολιτισμού έτσι που δεν κατέστη ακόμη δυνατόν να ετυμολογηθεί. Πιθανολογείται όμως ότι μπορεί να προέρχεται από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα 'αρτεμέω' = είμαι αρραγής, άρτιος, υγιαίνω. Στον Κρατύλο του Πλάτωνα ο Σωκράτης ισχυρίστηκε ότι η Άρτεμις πήρε το όνομα της από την ακεραιότητα (αρτεμές) του χαρακτήρα της και την σεμνότητά της, διότι επιθυμούσε την παρθενία της. Η κατάληξη -ίσιος δηλώνει ότι ανήκει στην θεά.

Ο Γ Πατριαρχης Κωνσταντινουπολης

Όνομα:	Παρθένος
Ετυμολογία:	Από το επίθετο παρθένος και σημαίνει "αγνός, αμόλυντος". Κάτι που βρίσκεται στη φυσική του κατάσταση, και στην περίπτωση ανθρώπων, άτομα που δεν ήρθαν σε σεξουαλική συνουσία.

Όνομα:	Ρωμύλος
Ετυμολογία:	Από το Λατινικό όνομα 'Romulus' και εννοεί αυτόν που προέρχεται από την Ρώμη, τον Ρωμαίο πολίτη, δηλαδή.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Ρωμύλος και Σεκούνδος μαρτύρησαν στη Μαυριτανία της Αφρικής. Δεν βρήκαμε άλλες πληροφορίες.

Όνομα:	Σεκούνδος
Ετυμολογία:	Οι αρχαίοι Λατίνοι συνήθιζαν να δίνουν ονόματα στα παιδιά τους, προπάντων μετά το τέταρτο, που υποδείκνυαν την σειρά που γεννήθηκαν. Έτσι το πρώτο αγόρι ή κορίτσι μπορούσε να ονομαστεί Πρίμος ή Πρίμα (Primus ή Prima) και ούτω καθεξής. Στην περίπτωση αυτή το όνομα προέρχεται από το ‘Secundus’=Δεύτερος.

Αθηναία εταίρα (β’ μισό 4ου αι. π.Χ.). Ήταν φίλη του Μακεδόνα αξιωματούχου Άρπαλου, ο οποίος την πήρε μαζί του στην Ταρσό της Κιλικίας μετά τον θάνατο της φίλης του, εταίρας Πυθιονίκης (325; π.Χ.). Ζούσε στο ανάκτορό του με τιμές βασίλισσας και ήταν πολύ δημοφιλής στον λαό του. Λέγεται ότι μετά από παράκλησή της ο Άρπαλος έστειλε σιτάρι στην πατρίδα της την Αθήνα, όταν σημειώθηκε εκεί έλλειψή του. Το 324 π.Χ. γύρισε οριστικά πια στην Αθήνα και έζησε εκεί έως τον θάνατό της.

Όνομα:	Γλύκα
Ετυμολογία:	Από το επίθετο γλυκερός ,-ή, όν και σημαίνει "η υπερβολικά γλυκιά"

Εταίρα στην ομάδα της Ασπασίας που απήγαγαν οι Μεγαρείς.

Όνομα:	Δροσίς
Ετυμολογία:	Από την αρχαία Ελληνική λέξη ΄δρόσος'=δροσιά

Εταίρα που μετοίκησε στον Πειραιά.

Όνομα:	Ερμιόνη
Ετυμολογία:	Μπορεί να προέρχεται είτε από το όνομα του θεού Ερμή (ωραία σαν τον Ερμή), είτε από την αρχαία ελληνική λέξη ‘ἕρμα’ που μια από τις ερμηνείες της είναι η κορυφή, οπότε Ερμιόνη σημαίνει ‘κορυφαία’.

Σύμφωνα με μια εκδοχή ο Έσπερος ήταν δίδυμος αδελφός του Εωσφόρου, γιοί του Αστραίου (προσωποποίηση του έναστρου ουρανού), και της Ηούς (θεά της αυγής). Πρώτος, ο Έσπερος, ανέβηκε στο όρος Άτλας για να παρατηρήσει τα αστέρια, όμως τον άρπαξε μια θύελλα και βρέθηκε στον ουρανό. Από τότε οδηγεί τον ήλιο στη δύση του και δημιουργεί για μας όλα τα όμορφα ηλιοβασιλέματα. Αυτός είναι που εμείς σήμερα ονομάζουμε Αποσπερίτη, το πρώτο άστρο της νύχτας, ο πλανήτης Αφροδίτη.

Όνομα:	Έσπερος
Ετυμολογία:	Από την αρχαία Ελληνική λέξη 'εσπέρα' που προέρχεται από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις ‘έως’=ημερήσιο φως και ‘πέρας’=τέλος και καλύπτει το χρονικό διάστημα από την ώρα που δύει ο ήλιος ως την ώρα που επικρατεί το σκοτάδι. Εδώ μπορούμε τώρα να θυμηθούμε το ‘ανέσπερο φως’ το φως δηλαδή που δεν τελειώνει ποτέ, ‘δεν έχει πέρας’ και φωτίζει τον ‘Πανάγιο Τάφο’. Είναι από αυτή τη λαμπάδα, που διατηρείται πάντα αναμμένη, που παίρνει, κάθε χρόνο, κάθε ανάσταση, ο Πατριάρχης το Άγιο φως και το στέλνει σε όλο τον χριστιανικό κόσμο.

Από μικρό παιδί διάλεξε την ζωή του μοναχού και έτσι μοίρασε στους φτωχούς ότι περιουσία είχε και έγινε υπόδειγμα μοναχού.

Όνομα:	Αβραάμ
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένο εβραϊκό όνομα (אברהם) ‘Αβχίρχαμ’ που σημαίνει "τον ύψιστο και υπέροχο πατέρα μας", Αρχικά ο Αβραάμ ονομαζόταν Άβραμ.

Ο Όσιος Αρτέμων έζησε στους αποστολικούς χρόνους, όταν για πρώτη φορά το Ευαγγέλιο του Χρίστου διαδιδόταν στις ειδωλολατρικές κοινωνίες.

Ο Απόστολος των Εθνών, Παύλος, πήγε στη Σελεύκεια της Πισιδίας, κήρυξε το λόγο του Θεού και είλκυσε εκλεκτές ψυχές, που αποτέλεσαν την πρώτη Εκκλησία της πόλης εκείνης. Μεταξύ των νεοφωτισθέντων έλαμπε περισσότερο ο Αρτέμων, που ο Παύλος τον ανέδειξε και επίσκοπο.

Στο διάστημα της επισκοπής του, δικαίωσε την προτίμηση και τις ελπίδες που στήριξε σ' αυτόν ο Παύλος. Καλλιέργησε τη διδασκαλία, φρόντισε για τους φτωχούς και της χήρες, ήταν παράδειγμα στους πιστούς με λόγια και έργα, πατέρας αυτών και βοηθός, καύχημα και παρηγοριά.

Πέθανε ειρηνικά.

Όνομα:	Αρτέμιος
Ετυμολογία:	Από το όνομα της θεάς 'Άρτεμις' που ίσως να είναι αρχαιότερο του Μυκηναϊκού πολιτισμού έτσι που δεν κατέστη ακόμη δυνατόν να ετυμολογηθεί. Πιθανολογείται όμως ότι μπορεί να προέρχεται από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα 'αρτεμέω' = είμαι αρραγής, άρτιος, υγιαίνω. Στον Κρατύλο του Πλάτωνα ο Σωκράτης ισχυρίστηκε ότι η Άρτεμις πήρε το όνομα της από την ακεραιότητα (αρτεμές) του χαρακτήρα της και την σεμνότητά της, διότι επιθυμούσε την παρθενία της. Η κατάληξη -ίσιος δηλώνει ότι ανήκει στην θεά.

Ο Όσιος Ζαχαρίας διέπρεψε στη μοναχική ζωή, της οποίας αποτέλεσε καύχημα. Απαράμιλλη προ πάντων υπήρξε η ταπεινοφροσύνη του, χάρη της οποίας ο Θεός, τον στόλισε με μεγάλη πνευματική υπεροχή. Τόσο ώστε και αυτοί οι περίφημοι αββάδες Μακάριος και Μωϋσής τον πλησίαζαν με πολύ σεβασμό και έρχονταν πάντοτε να ωφεληθούν από τα λόγια του, τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα. Κατά την ώρα του θανάτου του, ο όποιος ήλθε ήσυχος και γαλήνιος, θάνατος αληθινού δικαιου, τον περιστοίχιζαν αδελφικά πολλοί από τους αββάδες.

Όνομα:	Ζαχαρίας
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένο Εβραϊκό όνομα από το ρήμα זכר (ζακάρ)=θυμούμαι και το συντμημένο όνομα του Θεού יה (για), και σημαίνει ο Θεός θυμάται, ο Θεός είναι αρσενικού γένους.

Όνομα:	Ζαχαρίας
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένο Εβραϊκό όνομα από το ρήμα זכר (ζακάρ)=θυμούμαι και το συντμημένο όνομα του Θεού יה (για), και σημαίνει ο Θεός θυμάται, ο Θεός είναι αρσενικού γένους.