Αρχικά μας εγγραφή:
Δεν βρήκαμε άλλες πληροφορίες εκτός του ότι γιορτάζει την ίδια μέρα με την αγία Βηρονίκη, που μπορεί να σημαίνει την ύπαρξη κάποιου είδους δεσμού μεταξύ τους, συγγενικού ή άλλου.

Μετά από πολύ ψάξιμο βρήκαμε κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες που παρατίθενται σε συντομία πιο κάτω:

Η υπόθεση αναφέρεται σαν ‘Μαρτυρολόγιο των Σκυλλιτανών’ διότι αφορούσε 12 ανθρώπους, 6 γυναίκες (Γενερώσα ή Γενερώση, Δονάτα, Εστία, Ιανουαρία, Καιλεστίνα και Σεκούνδα) και 6 άνδρες (Ακυλλίνος ή Ακουϊλίνος, Βετούριος, Κυθήνος ή Κιττίνος, Νάρτζαλος, Σπεράτος και Φήλικας), που κατάγονταν από την πόλη Σκύλλα κοντά στην Καρχηδόνα. Φαίνεται δε ότι ηγετικό ρόλο είχε ο Σπεράτος που μιλούσε εκ μέρους όλων στο δικαστήριο.

Οι Πράξεις του μαρτυρίου τους, όπως έχουν ονομαστεί, έχουν ενδιαφέρον, καθώς συγκαταλέγονται μεταξύ των αρχαιότερων που υπήρξαν στη Ρωμαϊκή επαρχία της Αφρικής. Η κατηγορία ήταν ότι αρνούνταν να πάρουν όρκο στο όνομα του αυτοκράτορα, που ήταν αντίθετο στην ισχύουσα νομοθεσία. Η δίκη τους έγινε στην Καρθαγένη και γίνεται ολοφάνερο ότι δεν υπήρχε καμιά προκατάληψη εναντίον των χριστιανών και ότι δεν βασανίστηκαν με οποιοδήποτε τρόπο. Ο δικαστής δε, τους προέτρεψε να συμμορφωθούν με το νόμο, δίνοντάς τους διορία 30 να αλλάξουν την απόφασή τους και να τους χαριστεί η ποινή, κάτι που δεν δέχτηκαν, οπότε εκτελέστηκαν δι’ αποκεφαλισμού (φαίνεται από τότε είχε ξεκινήσει το σύνθημα, «σφάξε με πασά μου ν’ αγιάσω».)

Δεν μπορέσαμε να βρούμε οποιαδήποτε πληροφορία που να δικαιολογεί το συνδυασμό των ονομάτων Σπεράτου και Βηρονίκης στο απολυτίκιο.

Συν αίμασι Σπεράτε τοις εξ αυχένος, Aίμα τραχήλου μιγνύει Bηρονίκη.