Σύζυγος του μανιώδη Θεσσαλού κυνηγού Κυάνιππου που παρόλο που την υπεραγαπούσε αυτή νόμιζε ότι την παραμελούσε λόγω της υπερβολικής του κλίσης στο κυνήγι. Η Λευκονόη όμως υποπτευόταν ότι ο σύζυγός της την απατούσε, γι’ αυτό αποφάσισε να τον παρακολουθήσει και κρύφτηκε σε μία λόχμη για να τον κατασκοπεύσει. Εκεί όμως την ανακάλυψαν τα κυνηγητικά σκυλιά του Κυάνιππου τα οποία και την κατασπάραξαν. Όταν ο Κυάνιππος αναγνώρισε τη σύζυγό του, μέσα στην απελπισία του φόνευσε τους σκύλους και στη συνέχεια τους έκαψε στην ίδια φωτιά με τη σύζυγό του όπου εισήλθε και αυτός δίνοντας τέλος και στη δική του ζωή. Δίδαγμα για την καταστροφή που μπορεί να φέρει ή άδικη υποψία και η αδικαιολόγητη ανησυχία.

Φαίνεται ότι αυτήν είχε υπόψη του ο μεγάλος λυρικός ποιητής Οράτιος όταν έγραψε το αθάνατο ποίημα του,

Carpe diem - Άδραξε (και αξιοποίησε) τη μέρα. Ακολουθεί σε Ελληνική μετάφραση.

CARPE DIEM

Λευκονόη, μη ρωτάς, δεν κάνει να ξέρεις
ποιο τέλος όρισαν οι θεοί για τη ζωή τη δική μου και τη δική σου·
και μη ζητάς τ’ άστρα μελετώντας να το βρεις.
Πόσο είναι προτιμότερο να δείχνεις υπομονή σ’ ότι συμβεί!
Χειμώνες περισσότερους αν μας χρωστά ο Δίας
ή αν αυτόν μάς χάρισε στερνό, που σπάει το κύμα το τυρρηνικό
στ’ αντικρινά τα βράχια, δείξε τη φρονιμάδα σου,
στράγγιζε τα κρασιά σου·
κι αφού η ζωή είναι λίγη, κλάδευε τη μακρινή ελπίδα.
Όσο μιλάμε, θα ’χει πετάξει πια ο φθονερός ο χρόνος.
Άδραξε την ημέρα και δείξε όσο το δυνατόν
λιγότερη εμπιστοσύνη στο αύριο.