Αγνή και καθαρή. Άγνωστης ετυμολογίας, συμπερασματικά όμως καταλήξαμε στην ορθότητα αυτής της ερμηνείας. Το νερό της Κασταλίας κρήνης ήταν χωρίς άλατα, ελαφρύ και χωνευτικό. Αυτό το νερό έπινε η Πυθία και με αυτό πλενόταν πριν δώσει τους χρησμούς της. Με το ίδιο νερό καθαριζόταν ο ναός του θεού Απόλλωνα.
Πέραν αυτών οι Λατίνοι που η γλώσσα τους θεωρείται μια από τις οκτώ Ελληνικές διαλέκτους της αρχαιότητας (Χαλκιδικό αλφάβητο) χρησιμοποίησαν τη λέξη ‘casta’ που στα νέα Ελληνικά μεταφράζεται σαν ‘αγνή’ και ‘καθαρή’.
Νύμφη που ερωτεύτηκε ο θεός Απόλλωνας και η οποία στην προσπάθεια της να του ξεφύγει έπεσε στην πηγή αυτή και πνίγηκε. Από αυτή τη νύμφη πήρε το όνομά της η Κασταλία πηγή στους Δελφούς.
