Ο Όσιος Θαλάσσιος είχε ασκητήριο επάνω σ' ένα μικρό βουνό από όπου κατέβαινε στα κοντινά χωριά και δίδασκε το λόγο του Θεού.

Ο Λιμναίος, νεώτερος από το Θαλάσσιο, όταν άκουσε γι' αυτόν, ήλθε κοντά του και πήρε από τον καλό αυτό διδάσκαλο υπόδειγμα γνήσιας και αληθινής μοναχικής ζωής. Μετά την κοίμηση του Οσίου Θαλασσίου κατέφυγε στον Όσιο Μάρωνα. Ανέβηκε στην κορυφή ενός όρους που ήταν κοντά στην πόλη Ταργάλα και περιέφραξε με ξερόλιθους ένα τόπο μέσα στον οποίο διέμενε ασκητικά, άστεγος, επί τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια, εκτεθειμένος στο ψύχος και στον καύσωνα.
Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι βοήθησε ποικιλοτρόπως πολλούς τυφλούς.
Πέθανε ειρηνικά.

Λιμὴν Λιμναῖον καὶ Θαλάσσιον φέρει, Ὥς περ θάλασσαν ἐκφυγόντας τὸν βίον.