Ο Όσιος Μακεδόνιος στους πνευματικούς του αγώνες είχε ως παλαίστρα και στάδιο, τις κορυφές των ορέων. Δεν εγκαταστάθηκε σε έναν τόπο, αλλά συνεχώς μετακινείτο από τον έναν τόπο στον άλλο, στη Φοινίκη, στη Συρία, στην Κιλικία. Και ασκήτευε κατ’ αυτόν τον τρόπο, προκειμένου να αποφεύγει τις ενοχλήσεις από εκείνους που προσέτρεχαν κοντά του.
Επί σαράντα πέντε χρόνια, λοιπόν, ο Όσιος ασκήτεψε με τον τρόπο αυτό και δεν χρησιμοποίησε ούτε σκηνή ούτε καλύβα, αλλά διέμενε μέσα σε βαθύ λάκκο. Όταν όμως γέρασε, υποχώρησε σε κάποιους που τον παρακαλούσαν και κατασκεύασε μια καλύβα. Έτσι συνέχισε τον ασκητικό αγώνα για άλλα είκοσι πέντε χρόνια.
Ο Όσιος έλαβε από τον Θεό το χάρισμα της θαυματουργίας και κοιμήθηκε με ειρήνη τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Τέλος να σημειωθεί ότι ο Όσιος Μακεδόνιος επειδή ζούσε σε λάκκους ονομάστηκε και Όσιος Γουβάς γιατί γούβα στην συριακή γλώσσα σημαίνει λάκκος. Επίσης, ονομάστηκε και Κριθοφάγος επειδή για τροφή του είχε το κριθάρι.
Σε καιρό, κατά χριστιανών, διωγμών (125 μ.Χ.), και όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός (117 - 138 μ.Χ.), ο Φιλητός με τη σύζυγο του Λυδία και τα δυο τους παιδιά, συνελήφθησαν και τους ζητήθηκε ν' αρνηθο
...
Θύμα κι αυτός εσω-χριστιανικών και εσω-βυζαντινών διενέξεων και μηχανορραφιών που εκφράζονταν με διάφορους τρόπους, μέσω του κράτους και της εκκλησίας. Από πρεσβύτερος και σκευοφύλακας της Αγίας Σοφί
...
