Νύμφη, κόρη του Ιαλυσού και της Δωρίδας, που απήγαγε ο θαλάσσιος δαίμων, Γλαύκος ο Ανθηδόνιος και την πήρε σε ένα ερημικό νησάκι στα παράλια της Μικράς Ασίας, όπου ζούσαν τον έρωτά τους. Αυτοί ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού που πήρε το όνομά του από το όνομα της νύμφης.

Έστω υπόψη ότι στα προχριστιανικά Ελληνικά η λέξη ‘δαίμων’ σημαίνει θεός. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα «δαίω» και «δαίομαι» που σημαίνει μοιράζω (μοιράζω στον καθένα την τύχη του). Οι αρχαίοι μας πρόγονοι πίστευαν ότι ο κάθε άνθρωπος προστατευόταν, με προσταγή του Δία, από τον δικό του θεό (δαίμονα) που όριζε και την τύχη του, είχαν δηλαδή τον ‘κατά φύλακα δαίμονα’ που στα χρόνια του χριστιανισμού μετατράπηκε σε ‘φύλακα άγγελο’.