Από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις 'αεί'=πάντοτε και 'θάλλω'=ανθίζω. Στα φυτά το αειθαλές φυτό είναι το αντίθετο του φυλλοβόλου, είναι πάντα πράσινο δηλαδή. Για τους ανθρώπους το ‘αεί’ χρησιμοποιείται με τη λέξη ‘θαλερός’ για αυτόν που διατηρεί την ζωτικότητα του, τη νεότητά του και την σφριγηλότητά του.
