Εορτές 23 Ιουνίου: Αγία Πρόβη Άγιος Αριστοκλής Άγιος Ευστόχιος Αγριππίνα Ευστοχία Όντρεϊ
©ΤΕΗ - Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία: Αγασίκλεια Αγασικλής Αγέα Αγέας του Αριστοκλή Αγέμαχος Αγέστρατος Αγεύουσα Αγεύς ο Αργείος Αγημώ Αγήμων Αγησαρχίς Αγήσαρχος ο Τριταιεύς Αγησία Αγησίας Αγησιδάμη Αγησίδαμος Αγησιμάχη Αγησίμαχος Αγησίστρατος Αγίας ο Φαρσάλιος Αγίς Άγις Αθηδάρα Αθηδάρας ο Λάκων Αιγείδας ο Κρης Αιγίας Αιγιάς Ολυμπιονίκης στον Κέλητα Αιγίδα Αιλία Αίλιος Γρανιανός ο Σικυώνιος Αισχίνη Αισχίνης ο Ηλείος Ακανθίς Άκανθος ο Σπαρτιάτης Ακματίδα Ακματίδας ο Λακεδαιμόνιος Ακουσιλάα Ακουσίλαος ο Ρόδιος Ακρίσιος Αλεξίβια Αλεξίβιος ο Ηραιεύς Αλκαινέτη Αλκαίνετος ο Λεπρεάτης Αλκέτα Αλκέτος ο Κλειτόριος Αλκιμέδων ο Αιγινήτης Αλκιμίδης Άλκιμος Αλκμαίων ο Αθηναίος Ανδρομένη Ανδρομένης Ανδροσθένη Ανδροσθένης ο Μαινάλιος Άνθρωπος Ανθρωπώ Αντικλής ο Μεσσήνιος Απολλοδώρα Απολλόδωρος Αριστάνδρα Αρίστανδρος ο Λέσβιος Αριστομένη Αριστομένης ο Ρόδιος Αριστωνομίδα Αριστωνομίδας ο Κώος Αριστώνυμη Αρκεσίλα Αρκεσίλαος Δ' Αρριχίουσα Αρριχίων ο Φιγαλεύς Αρρύβα Αρρύβας ο Ηπειρώτης Αρυτάμας Αρύτη Αρχίδαμος ο Ήλειος Αρχιλοχίς Αρχίλοχος Άστυλα Αστύλος Αυρηλία Κόττα Αυρήλιος Μητρόδωρος Αυτομήδη Αυτομήδης ο Φλιάσιος Βελεστίχη Βελεστίχης Γέλων ο Λακεδαιμόνιος Γλαυκίας ή Γλύκων Δάιππα Δάιππος ο Κροτωνιάτης Δαμάγητη Δαμάγητος ο Ρόδιος Δαμάσιππος Δαμάτριος Δαμίσκος Δάνδις ο Αργείος Δεινόλοχος Διαγόρα Διαγόρας ο Ρόδιος Διάλια Δίαλος Διδώ Διονυσόδωρος Διόξιππος ο Αθηναίος Δωτάδης Ελλανίκη Ελλάνικος ο Ήλειος Ελλανοδίκη Ελλανοδίκης Ελλανόκριτος Εξαινέτα Εξαίνετος Επιθέρση Επιθέρσης Επινίκη Επίνικος (γνωστός και σαν Κυνάς) Ερατοσθένη Ερατοσθένης Εργοτέλεια Εργοτέλης ο Ιμεραίος Ερίτιμος ο Κορίνθιος Ερμαγόρα Ερμαγόρας Ετοιμόκλεια Ετοιμοκλής ο Σπαρτιάτης Ευβάτας ή Εύβατος ή Ευβότας Ευθύκλεια Ευθυκλής ο Λοκρός Ευκλείδη Ευκλείδης Ευπόλεμος ή Εύπολις o Ηλείος Ευπωλία Εύπωλος ο Θεσσαλός Ευρυκλής Εύστολος Ευτελίδας ο Λακεδαιμόνιος Ευτελίδη Ηγήμων Ηράκλειτη Ηράκλειτος Ηρόδοτος Θεαία Θεαίος Θέαντος ο Λεπρεάτης Θεασίδης Θεοπόμπη Θεοπρόπη Θεόπροπος ο Ρόδιος Θεοχρήστη Θεόχρηστος Θέρσιος Θεσσαλός ο Κορίνθιος Ιδαίος Ίκκος ο Ταραντίνος Ιπποβότα Ιππόβοτος Ιππομάχη Ιππόμαχος ο Ήλειος Ιπποσθένη Ιπποσθένης ο Σπαρτιάτης Ιππόστρατος Ισομάχη Ισόμαχος ή Ισχόμαχος Καλλιάδας Καλλικράτης ο Μάγνης Καλλιπάτειρα η Ροδίτισσα Κήτων ο Λοκρός Κλεόδωρος Κλεομάντη Κλεομάντις Κλεομήδης ο Αστυπαλαιεύς Κλεοξένη Κλεόξενος Κλεοσθένης Κλέων Κλεωνύμη Κλεώνυμος ο Θηβαίος Κλητίας Κομαία Κομαίος ο Μεγαρεύς Κόροιβα Κόροιβος ο Ηλείος Κρατίνος ο Μεγαρεύς Κρεύγα Κρεύγας o Επιδάμνιος Κριτόδαμος ο Κλειτώριος Κριτομήδη Κρόκων ο Ερετριεύς Κύλων ο Αθηναίος Κυνίσκα Κυνίσκος Λασθένης ο Θηβαίος Λύγδαμις ο Συρακούσιος Λύκος Λυκοφρονίδη Λυκόφρων Μεγακλής Μένος Μενώ Μικρίνας ή Σμικρίνας Μίλων ο Κροτωνιάτης Μίνως Νικαγόρας ο Λίνδιος Νικοκλέα Νικοκλής ο Ακριάτης Ξενόδαμος ο Αντικυρεύς Ξενόθεμις Ξενοκλής Ξένων Ξενώνη Οιβώτας ο Δυμαίος Ολυνθεύς Ονομάστη Ορσίππη Όρσιππος ο Μεγαρεύς Ουκαλέγων Παγώνδα Παγώνδας Πασιχόρη Πασίχορος ο Βοιωτός Πάταικος Περιγένη Περιγένης Πολίτης ο Ρωμαίος Πολυκλής Πολύκτωρ ο Ηλειος Πολυνείκη Πολυνείκης Πολυπείθης Πολυχάρη Πολυχάρης Πόπλιος Αίλιος Αλκανδρίδας ο Λακεδαιμόνιος Πραξαγόρας Πραξιδάμα Πραξιδάμας Πρόμαχος ο Πελλήνιος Πυθοκλέα Πυθοκλής ο Σικυώνιος Πυριλάμπη Πυριλάμπης ο Εφέσιος Ριψόλαος Σίμαια Σίμαιος Σκάμανδρος ή Σκαμάνδριος Στόμια Στόμιος ο Ηλείος Σωτάδη Ταράξιππος Τειρεσίης Τελέστας Τιμαινέτη Τιμαίνετος ο Φλιάσιος Τιμαρέτα Τιμαρχία Τίμαρχος ο Μαντινεύς Υπέρβια Υπέρβιος Ύσμουσα Ύσμων ο Ηλείος Φάνα Φιλομβρότα Φιλόμβροτος ο Λακεδαιμόνιος Φιλώτας Φρύνων ο Αθηναίος Χαμύνη Χαμύνης Χαρισάνδρα Χαρίσανδρος ο Αθηναίος Χρυσαμάξη Ψαυμία Ψαύμιος ο Καμαρινός
Άλλες Σημερινές Εορτές: Άγιος Αθανάσιος Άγιος Γεράσιμος Κρήτης Άγιος Καλλίνικος Διοπόλεως Άγιος Καλλίνικος Κυδωνίας Άγιος Λολλίας Άγιος Νεόφυτος Κνωσσού Άγιος Ουρβανός Αριστοκλής Γαϊανός
Εορτές 16 Νοεμβρίου 2026 <> 
Κύριες Εορτές
Δεν υπάρχει καμιά πληροφορία για τον βίο και θάνατο της αγίας. Οι πληροφορίες για την καταγωγή, παρθενία, ηλικία της κλπ, είναι πλαστές.
Όνομα: Ιφιγένεια
Ετυμολογία: Από το επίρρημα ίφι (ισχυρά) και το γένος και σημαίνει "πολύ ισχυρή, από ισχυρό γένος".
Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ματθαίος, πριν γίνει μαθητής του Κυρίου Ιησού Χριστού, ονομαζόταν Λευί. Ο πατέρας του λεγόταν Αλφαίος και ήταν από τη Γαλιλαία. Ο Ματθαίος έκανε το επάγγελμα του τελώνη, και ο Ιησούς τον βρήκε να κάθεται στο τελωνείο έξω από την Καπερναούμ. Και είπε προς αυτόν: «Ἀκολούθει μοι». Ο Ματθαίος, χωρίς καμιά καθυστέρηση, αμέσως τον ακολούθησε. Και όχι μόνο εγκατέλειψε το αμαρτωλό - για την εποχή εκείνη - επάγγελμα του τελώνη, αλλά και με χαρά φιλοξένησε τον Κύριο στο σπίτι του. Εκεί, μάλιστα, ήλθαν και πολλοί τελώνες και άλλοι αμαρτωλοί άνθρωποι, με τους οποίους ο Ιησούς συνέφαγε και συζήτησε. Οι φαρισαίοι, όμως, που είχαν πωρωμένη συνείδηση, όταν είδαν αυτή την ενέργεια του Κυρίου, αμέσως τον κατηγόρησαν ότι συντρώγει με τελώνες και αμαρτωλούς. Ο Ιησούς το άκουσε και είπε εκείνα τα θαυμάσια λόγια: «Οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν». Δηλαδή, λέει ο Κύριος, δεν ήλθα για να καλέσω εκείνους που νομίζουν τους εαυτούς τους δίκαιους, αλλά ήλθα να καλέσω τους αμαρτωλούς, για να μετανοήσουν και να σωθούν.

Στο Ματθαίο οφείλει η Εκκλησία μας το πρώτο κατά σειρά στην Καινή Διαθήκη Ευαγγέλιο, που γράφτηκε το 64 μ.Χ. Ο Ματθαίος κατά την παράδοση κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αιθιοπία και μάλλον πέθανε ειρηνικά. Δεν υπάρχει πληροφόρηση για την ηλικία του Ευαγγελιστή όταν έγραψε το Ευαγγέλιο.

Ένα λαθάκι που βρέθηκε στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, γράφει στο 27/κζ: 9:
"Τότε επληρώθη το ρηθέν δια Ιερεμίου του προφήτου λέγοντος: Και έλαβον τα τριάκοντα αργύρια, την τιμήν του τετιμημένου ον ετιμήσαντο από υιών Ισραήλ".

Αυτό όμως το εδάφιο δεν υπάρχει στον Ιερεμία, αλλά στον Ζαχαρία, που αναφέρει:

"και ερώ προς αυτούς: Ει καλόν ενώπιον υμών εστι, δότε στήσαντες τον μισθόν μου ή απείπασθε· και έστησαν τον μισθόν μου τριάκοντα αργυρούς" (Ζαχαρίας 11/ια: 12).
Όνομα: Ματθαίος
Ετυμολογία: Εξελληνισμένο εβραϊκό όνομα Μάτιθια (מתיו ), που σημαίνει "δώρο του Ιεχωβά" και βασικά εννοεί τον χαρισματικό.

Αγιογραφία στο σφαιρικό τρίγωνο του τρούλλου του ναού
Φαίνεται ότι στους ναούς μας, η αγιογράφηση των τεσσάρων Ευαγγελιστών γίνεται στις τέσσερις μεγάλες κόγχες που δημιουργούνται στη βάση των τεσσάρων τόξων, επί των οποίων στηρίζεται ο τρούλλος.
Εορτές ©ΤΕΗ
-
Άλλες Εορτές
16 Νοεμβρίου > Άγιος Φιλούμενος ο Νεοιερομάρτυρας
Από μικρός ο Άγιος Φιλούμενος αγάπησε τον Χριστό. Σε ηλικία δέκα ετών μαζί με τον αδελφό του περίμεναν να αποκοιμηθεί ο μεγαλύτερος τους αδελφός και αυτοί σηκώνονταν και προσεύχονταν κρυφά για ώρες.

Ο Άγιος, κατάγονταν από το χωριό Ορούντα της επαρχίας Μόρφου. Καλή παιδαγωγό και δασκάλα της ευσεβείας είχαν τη γιαγιά τους Λωξάντρα, η οποία τους ζητούσε να της διαβάζουν βίους αγίων. Διαβάζοντας ο Άγιος του Θεού Φιλούμενος, τον βίο του Αγίου Ιωάννου του Καυσοκαλυβίτου, ως άλλος μιμητής εκείνου, έκαυσε τις επιθυμίες του κόσμου τούτου.

Τα δίδυμα τέκνα της Μαγδαληνής και Γεωργίου Ορουντιώτη, Φιλούμενος και Ελπίδιος φλεγόμενα από θείο έρωτα, ξεκίνησαν για την παλαίφατη Ιερά Μονή Σταυροβουνίου.

Εκεί παρέμειναν για πέντε χρόνια και μετά ανεχωρήσαν από τη μαρτυρική γη της Κύπρου στην Αγία Γην των Ιεροσολύμων. Ο πατήρ Ελπίδιος μετά από δώδεκα έτη διακονίας στα Ιεροσόλυμα συνέχισε τον εκκλησιαστικό του βίο σε διάφορα μέρη της Ορθοδοξίας και εκοιμήθη στο Άγιο Όρός.

Ο Φιλούμενος έμεινε στην αγία γη για 46 έτη διακονώντας την εκεί αδελφότητα του Πατριαρχείου, ως φύλακας αγίων τόπων, αλλά εξαιρέτως αγίων τρόπων. Τελευταίος σταθμός της διακονίας του ήταν το Φρέαρ του Ιακώβ, το οποίον έγινε τόπος του μαρτυρίου του. Στις 29 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ. φανατικοί σιωνιστές, που διεκδικούσαν το προσκύνημα ως δικό τους, τον κατέκοψαν την ώρα του εσπερινού, Αγιοταφίτες πατέρες παρέλαβαν το τίμιο του λείψανο έπειτα από πέντε ημέρες και το ενταφίασαν στην αγία γη.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, κατά την κηδεία θανούντος μέλους της αγιοταφικής αδελφότητας, ανοίχθηκε ο τάφος του π. Φιλουμένου, για να γίνει ανακομιδή των οστών. Όλοι τότε οι παρευρισκόμενοι αντίκρυσαν ένα εξαίρετο και θαυμαστό θέαμα. Το σώμα του νεκρού Αρχιμανδρίτη ήταν ανέπαφο και ευωδίαζε. Ξανακλείσανε τον τάφο μέχρι τα Χριστούγεννα του 1984 μ.Χ., οπότε κατά την κηδεία του αρχιεπισκόπου Πέλλης Κλαυδίου ανοίχθηκε και πάλι. Το σώμα συνέχισε να είναι αναλλοίωτο και να ευωδιάζει. Το λείψανο τοποθετήθηκε με κάθε ευλάβεια σε γυάλινη λειψανοθήκη στο βόρειο τμήμα του Αγίου Βήματος στον ιερό ναό της Αγίας Σιών, όπου και γίνεται αντικείμενο προσκύνησης από χιλιάδες πιστούς.
Όνομα: Φιλούμενος
Ετυμολογία: Από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα 'φιλώ' και εννοεί τον αξιαγάπητο



©2026 names-n-gifts.com - Επικοινωνία