Γιος του Ελεάζαρ και εγγονός του Ααρών. Αρχιερέας των Εβραίων που σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ευχαρίστησε τον Θεό σκοτώνοντας ένα Ισραηλίτη, τον Ζαμβρί, την ώρα που έκανε έρωτα με την Χασβί, γυναίκα Μαδιανίτιδα, από εχθρική φυλή, όπως την ονόμασε ο ίδιος ο Θεός, διαπερνώντας και τους δυο με τη λόγχη του, τη γυναίκα μέσα από την μήτρα της.

Ο Θεός για να τον ευχαριστήσει έδωσε σε αυτόν και στους απογόνους του παντοτινή αρχιεροσύνη. Και ο Μωυσής, μεταφέροντας τα λόγια του Θεού, τους είπε να εχθρεύονται και να μισούν πάντα τους Μαδιανίτες. Εκείνη την ημέρα, ακολουθώντας τις οδηγίες του Θεού, για τον ίδιο λόγο (ήταν νυμφευμένοι με Μαδιανίτισσες), σκοτώθηκαν πάνω από 24.000 Εβραίοι άνδρες από συγγενείς τους,

Όνομα:	Φινεύς
Ετυμολογία:	Από την αρχαία Ελληνική λέξη 'φίνις΄'η 'φήνη' που σημαίνει γυπαετός.

Αδερφός και εκπρόσωπος του Μωυσή, ο Θεός τον όρισε ως το δεξί χέρι και "στόμα" του αδερφού του. Ανέλαβε την ηγεσία των εβραίων κατά την σαρανταήμερο απουσία του Μωυσή που πήγε να παραλάβει τις 10 εντολές. Εκεί, κάτω από την πίεση του λαού δημιούργησε και κατασκεύασε ένα χρυσό μοσχάρι (μόσχον χωνευτόν) από χρυσά κοσμήματα, και επέτρεψε τη λατρεία του. Ο Μωυσής το κατάστρεψε μόλις επέστρεψε. Όπως και ο αδελφός του γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Ήταν ικανός στο λόγο, έτσι εκπροσώπησε τον βραδύγλωσσο Μωυσή, όταν πήρε εντολή απ' το Θεό να παρουσιαστεί στο Φαραώ και να του ζητήσει την απελευθέρωση του λαού του Ισραήλ. Θεωρείται επίσημα και ο πρώτος ιερέας του Ισραήλ. Κατάγεται από την φυλή Λεβί, συεχίζοντας την παράδοση του "λεβίτη" ιερέα στην εβραϊκή κοινότητα ως αναπόσπαστο μέρος της συναγωγής, έως και σήμερα. Πέθανε σε ηλικία 123 ετών στο βουνό Ωρ όπου τον είχε οδηγήσει ο Μωυσής για να χρίσει το γιο του Ελεάζαρ σαν νέο αρχιερέα.

Όνομα:	Ααρών
Ετυμολογία:	Από το Αιγυπτιακό Χαρούν (Harun), που μάλλον σημαίνει ύψωμα (βουνό ή λόφος)

Ο Άγιος Δημήτριος ο Β', ο Θυσιαζόμενος, ήταν γιός του βασιλέως της Γεωργίας Δαβίδ (κοιμήθηκε το 1269 μ.Χ.). Μαρτύρησε το 1289 μ.Χ. από τους Τούρκους, επί σουλτάνου Αργκούν.

Όνομα:	Δημήτριος
Ετυμολογία:	Από το Δη (Γη) και μήτηρ ("μητέρα Γη") και σημαίνει "αυτός που ανήκει, ο αφιερωμένος στη θεά Δήμητρα".

Κύπριος Άγιος. Αναφέρεται από τον Μαχαιρά μεταξύ των εκ Παλαιστίνης τριακοσίων (τους επονομαζόμενους Αλαμανούς) και ως ασκήσας παρά το χωριό Κοφίνου της επαρχίας Λάρνακας.

Όνομα:	Λαυρέντιος
Ετυμολογία:	Από το λατινικό 'laurus'=δάφνη και σημαίνει δάφνινος και δαφνοστεφανωμένος.

(540- 604 μ.Χ.)

Όνομα:	Γρηγόριος
Ετυμολογία:	Από το ρήμα γρηγορώ και σημαίνει "αυτός που είναι σε εγρήγορση, που παρακολουθεί και προσέχει, ο ακοίμητος φρουρός"

(760-815 μ.Χ.) Νυμφεύθηκε αλλά ο γάμος διαλύθηκε και έγινε μοναχός και η σύζυγός του μοναχή. Υποστήριξε τη λατρεία των εικόνων.

Όνομα:	Θεοφάνης
Ετυμολογία:	Aπό το Θεός και φαίνω. Σημαίνει "η φανέρωση του Θεού". Αυτός στον οποίο φανερώνεται ο Θεός.

Έζησε στα μέσα του 10ου αιώνα μ.Χ. και έγινε δάσκαλος του Συμεών του νέου Θεολόγου.

Όνομα:	Συμεών
Ετυμολογία:	Εξελληνισμένο εβραϊκό όνομα 'Σάϊμον' και σημαίνει "προσεχτικό άκουσμα από το Θεό".

Για εορταστική ημερομηνία πηγαίνετε στο αντίστοιχο ανδρικό

Όνομα:	Φινία
Ετυμολογία:	Από την αρχαία Ελληνική λέξη 'φίνις΄'η 'φήνη' που σημαίνει γυπαετός.