Ο Οσιος Πασσαρίων ήταν από τους πιο φημισμένους ασκητές της Παλαιστίνης. Ήταν σύγχρονος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιουβενάλιου (420 - 458 μ.Χ.) και χρημάτισε διδάσκαλος του Μεγάλου Ευθυμίου. Έγινε ιδρυτής γηροκομείου στα Ιεροσόλυμα, στο οποίο υπήρχε και ευκτήριος οίκος αφιερωμένος στο όνομά του.
Οι μετ' αυτού φερόμενοι Όσιοι Αγάπιος και Φιλήμων ήταν μαθητές του και συνασκητές.
Η Λατινική λέξη ‘passarius’ σημαίνει αποξηραμένος. Στα αρχαία Ελληνικά έχουμε τη λέξη ‘πάσσαλος’ που σημαίνει (αποξηραμένο) ξύλο που μπήγεται στο έδαφος. Είναι γνωστό ότι οι πρώτες εκτελέσεις γίνονταν σε πασσάλους που σε μεταγενέστερους χρόνους πήραν το σχήμα του σταυρού. Οπότε φαίνεται ότι η λέξη ‘πασσάριος’ ήταν συνώνυμο του ‘σταυρού’. Το δε όνομα ‘Πασσαρίων’ μάλλον σημαίνει τον σταυρωμένο.
