Αγνός και καθαρός. Άγνωστης ετυμολογίας, συμπερασματικά όμως καταλήξαμε στην ορθότητα αυτής της ερμηνείας. Το νερό της Κασταλίας κρήνης ήταν χωρίς άλατα, ελαφρύ και χωνευτικό. Αυτό το νερό έπινε η Πυθία και με αυτό πλενόταν πριν δώσει τους χρησμούς της. Με το ίδιο νερό καθαριζόταν ο ναός του θεού Απόλλωνα.
Πέραν αυτών οι Λατίνοι που η γλώσσα τους θεωρείται μια από τις οκτώ Ελληνικές διαλέκτους της αρχαιότητας (Χαλκιδικό αλφάβητο) χρησιμοποίησαν τη λέξη ‘castus’ που στα νέα Ελληνικά μεταφράζεται σαν ‘αγνός’ και ‘καθαρός’.
